Verbum

вя́нуть несов.

1. вя́нуць;

2. перен. вя́нуць; марне́ць;

◊

у́ши вя́нут ву́шы вя́нуць.

вя́тичи мн., ист. вя́цічы, -чаў.

Вя́тка р. Вя́тка, -кі ж.

вя́ткинский (к Вя́тка) вя́ткінскі.

вя́хирь зоол. вяхі́р, род. вехіра́ м.

вя́щий книжн., уст., теперь шутл. бо́льшы;

для вя́щего успе́ха для бо́льшага по́спеху.

в-восьмы́х вводн. сл. па-во́сьмае.

в-девя́тых вводн. сл. па-дзявя́тае.

в-деся́тых вводн. сл. па-дзяся́тае.

в-пя́тых вводн. сл. па-пя́тае.