вы́рубить сов.
1. вы́сечы, мног. павысяка́ць;
2. горн. вы́рубіць, мног. павыру́бліваць;
вы́рубиться вы́сечыся;
вы́рубиться из ча́щи ле́са вы́сечыся з гушчару́ ле́су;
вы́рубка ж.
1. (действие) высяка́нне, -ння ср., вы́сечка, -кі ж.; выру́бліванне, -ння ср.; вы́рубка, -кі ж.; см. выруба́ть;
2. (вырубленное место) прост. вы́сечка, -кі ж.;
3. (зарубка) зару́бка, -кі ж., засе́чка, -кі ж.;
вы́рубленный
1. вы́сечаны, мног. павысяка́ны;
2. вы́рублены, мног. павыру́бліваны; см. вы́рубить.
вы́ругать сов., разг. вы́лаяць;
выру́ливать несов. выру́льваць.
вы́рулить сов. вы́руліць.
выруча́лочка разг. выруча́лачка, -кі ж.; (детская игра) па́лачка-выруча́лачка, род. па́лачкі-выруча́лачкі ж.