Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

сокруша́ть​II несов. (печалить) засмуча́ць; (приводить в отчаяние) прыво́дзіць у ро́спач.

сокруша́ться​I несов. (печалиться) смуткава́ць, бедава́ць.

сокруша́ться​II несов., страд. крышы́цца; знішча́цца, ні́шчыцца; руйнава́цца, разбура́цца; см. сокруша́ть​I.

сокруша́ющий прил., см. сокруши́тельный.

сокруше́ние​I (действие по глаг. сокруши́ть​I) знішчэ́нне, -ння ср.; зруйнава́нне, -ння ср., разбурэ́нне, -ння ср.

сокруше́ние​II ср. (печаль) скру́ха, -хі ж.; (скорбь) сму́так, -тку м.; (сожаление) жаль, род. жа́лю м.; см. сокруша́ть​II.

сокрушённо нареч. (с сокрушением) са скру́хай, з жа́лем; (печально) засму́чана; журбо́тна.

сокрушённый​I прич. скры́шаны; зні́шчаны; разбу́раны; зруйнава́ны; см. сокруши́ть​I.

сокрушённый​II

1. прич. засму́чаны, прыве́дзены ў ро́спач; см. сокруши́ть​II;

2. прил. (печальный) засму́чаны, журбо́тны.

сокруши́тель знішча́льнік, -ка м.; зруйнава́льнік, -ка м., разбура́льнік, -ка м.;