Verbum

полупусты́нный паўпусты́нны;

полупусты́ня геогр. паўпусты́ня, -ні ж.

полупья́ный напаўп’я́ны, паўп’я́ны, п’янава́ты.

полуразва́ленный паўразва́лены, паўразбу́раны.

полуразде́тый напаўраздзе́ты, паўраздзе́ты; (наполовину снявший верхнее платье) напаўраспра́нены, паўраспра́нены.

полуразложи́вшийся прил.

1. напаўгнілы́, паўгнілы́;

2. перен. які́ (што) напалаві́ну разлажы́ўся, напаўразбэ́шчаны, паўразбэ́шчаны.

полуразорённый

1. паўзруйнава́ны, паўразбу́раны; паўспусто́шаны;

2. паўразаро́ны, даве́дзены да паўгале́чы; см. полуразори́ть;

полуразори́ть сов., разг.

1. (наполовину разорить, разрушить) паўзруйнава́ць, паўразбуры́ць; (наполовину опустошить) паўспусто́шыць;

2. (сделать полунищим) паўразары́ць, даве́сці да паўгале́чы.

полуразру́шенный напаўразбу́раны, паўразбу́раны.

полураскры́тый

1. (о двери, окне и т. п.) напаўрасчы́нены, паўрасчы́нены; (почти раскрытый) ама́ль расчы́нены;

2. (полуобнажённый) напаўраскры́ты, паўраскры́ты; (почти обнажённый) ама́ль раскры́ты;

3. (о рте) напаўразя́ўлены, паўразя́ўлены;

4. (о глазах) напаўрасплю́шчаны, паўрасплю́шчаны; (почти открытый) ама́ль расплю́шчаны.