Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

положи́ться (понадеяться) паспадзява́цца (на каго, на што); (доверить) даве́рыць (каму, чаму); (довериться) даве́рыцца (каму, чаму), зда́цца (на каго, на што); (быть уверенным) быць упэ́ўненым (у кім, у чым);

я напра́сно положи́лся на него́ я дарэ́мна паспадзява́ўся на яго́;

я целико́м положи́лся на него́ я ца́лкам даве́рыўся яму́;

на его́ слова́ нельзя́ положи́ться яго́ сло́вам не́льга давяра́ць;

положи́тесь на меня́ даве́рцеся мне;

на меня́ мо́жете положи́ться ва мне мо́жаце быць упэ́ўнены.

по́лозI (у саней и т. п.) по́лаз, -за м., мн. палазы́, -зо́ў.

по́лозII зоол. по́лаз, -за м., мн. по́лазы, -заў.

поло́к в разн. знач. пало́к, -лка́ м.

поло́лка разг. пало́льшчыца, -цы ж.;

поло́льник (орудие) с.-х. пало́льнік, -ка м.;

поло́льный пало́льны;

поло́льщик (рабочий) пало́льшчык, -ка м.;

поло́льщица пало́льшчыца, -цы ж.

поло́м пало́м, -му м.;