поко́рствовать несов., книжн., уст. пакара́цца, скара́цца.
покорчева́ть сов. пакарчава́ць, (много, неоднократно) папакарчава́ць, папакарчо́ўваць.
покоря́ть несов. (подчинять) пакара́ць; (завоёвывать) заваёўваць;
покоря́ться
1. пакара́цца, скара́цца; см. покори́ться;
2. страд. пакара́цца; заваёўвацца; см. покоря́ть;
покоря́ющий
1. прич. які́ (што) пакара́е; які́ (што) заваёўвае;
2. прил. пакара́ючы.
поко́с м.
1. (место косьбы) пако́с, -су м., сенажа́ць, -ці ж.;
2. (время сенокоса) пако́с, -су м.; касьба́, -бы ж.; касаві́ца, -цы ж.; (сенокос) сенако́с, -су м.;
3. (скошенная полоса, ряд) пако́с, -са м., прако́с, -са м.
покоси́тьI сов., с.-х. пакасі́ць, (много, неоднократно) папако́шваць, папакасі́ць.
покоси́тьII сов. (искривить) пакасі́ць, скасі́ць; (сделать кривым) пакрыві́ць, скрыві́ць.
покоси́ться сов.
1. (посмотреть искоса) пакасі́цца, скасі́цца, разг. скасаву́рыцца, ско́са (скры́ва) зірну́ць (гля́нуць, паглядзе́ць);
2. (стать косым) пакасі́цца, скасі́цца; (стать кривым) пакрыві́цца, скрыві́цца.
поко́сный сенако́сны;
поко́сный луг сенако́сны луг, сенажа́ць;
поко́сное вре́мя, поко́сная пора́ касьба́, сенако́с, касаві́ца.