Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

покола́чивать несов., разг.

1. пасту́кваць;

2. (бить время от времени) біць час ад ча́су.

поколдова́ть сов. павядзьма́рыць, пачарава́ць; (поворожить) паваражы́ць.

поко́ле и поко́ль союз, разг., уст. паку́ль, даку́ль.

поколеба́ть сов.

1. пахіста́ць; (поколыхать) пакалыха́ць, пагайда́ць;

2. (пошатнуть) пахісну́ць;

3. перен. пахісну́ць; (подорвать) падарва́ць;

поколеба́ться

1. пахіста́цца; (поколыхаться) пакалыха́цца, пагайда́цца;

2. перен. пахісну́цца; (в продолжение некоторого времени) пахіста́цца, павага́цца.

поколе́бленный

1. пахіста́ны; пакалыха́ны, пагайда́ны;

2. пахісну́ты;

3. перен. пахісну́ты; (подорванный) падарва́ны; см. поколеба́ть.

поколе́ние пакале́нне, -ння ср.;

из поколе́ния в поколе́ние з пакале́ння ў пакале́нне.

поколеси́ть сов., разг. пакалясі́ць; (поездить) пае́здзіць, (долго, неоднократно) папае́зджваць, папае́здзіць.

поколе́ть сов., разг. падо́хнуць, паздыха́ць.

поколо́нно нареч. пакало́нна.