пока́чивание
1. пакалы́хванне, -ння
2. пахі́стванне, -ння
3. вага́нне, -ння
4. ківа́нне, -ння
5. пакалы́хванне, -ння
пока́чивание
1. пакалы́хванне, -ння
2. пахі́стванне, -ння
3. вага́нне, -ння
4. ківа́нне, -ння
5. пакалы́хванне, -ння
пока́чивать
1. (что-л., находящееся в подвешенном состоянии; ветром, волной) пакалы́хваць, калыха́ць, паго́йдваць, гайда́ць; (в люльке, на качелях, в гамаке
2. (пошатывать что-л. неустойчивое или слабо закреплённое) пахі́стваць, хіста́ць, пакалы́хваць, калыха́ць, калыва́ць;
3. (колебать в вертикальном направлении) вага́ць, пазы́бваць, зы́баць;
4. (головой — при согласии) ківа́ць; (головой — при отрицании) пакру́чваць, круці́ць;
5. (ногой) пакалы́хваць, калыха́ць, пама́хваць, маха́ць;
пока́чиваться
1. (о чём-л., находящемся в подвешенном состоянии, от ветра, волны) пакалы́хвацца, калыха́цца, паго́йдвацца, гайда́цца; (в люльке, на качелях, в гамаке
2. (пошатываться — о чём-л. неустойчивом или слабо закреплённом) пахі́ствацца, хіста́цца, пакалы́хвацца, калыха́цца, калыва́цца;
3. (колебаться в вертикальном направлении) вага́цца, пазы́бвацца, зы́бацца;
покачну́ть
1. калыхну́ць, скалыхну́ць, гайдану́ць; гушкану́ць;
2. хістану́ць, хісну́ць, калыхну́ць, калыўну́ць;
3. вагану́ць, зыбану́ць, зыбну́ць;
4. кіўну́ць; крутну́ць;
5. калыхну́ць, махну́ць;
покачну́ться
1. (о чём-л., находящемся в подвешенном состоянии, от ветра, волны) калыхну́цца, скалыхну́цца, гайдану́цца; (в люльке, на качелях, в гамаке
2. (пошатнуться — о человеке, животном) пахісну́цца, хістану́цца, хісну́цца; (о чём-л. неустойчивом или слабо закреплённом) калыхну́цца, калыўну́цца;
3. (в вертикальном направлении) вагану́цца, зыбану́цца, зыбну́цца.
пока́шливать
пока́шлять
покая́ние пакая́нне, -ння
◊
отпусти́ть душу́ на покая́ние
покая́нный пакая́нны.
пока́яться