Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

позуме́нтщик пазуме́нтнік, -ка м.;

позуме́нтщица пазуме́нтніца, -цы ж.

позы́в м. по́зыў, -зыву м.; (влечение) ця́га, -гі ж.;

позы́в на рво́ту по́зыў на вані́ты;

позыва́ть несов. цягну́ць (на што, да чаго); адчува́ць по́зыў (на што, да чаго);

позыва́ет на еду́ (кого-л.) безл. ця́гне на яду́ (да яды́) (каго-небудзь);

позыва́ет на рво́ту (кого-л.) безл. ця́гне (бярэ́) на вані́ты (каго́е́будзь);

позывно́й мор., радио пазыўны́;

позывны́е мн., сущ. пазыўны́я, -ны́х.

позя́бнуть сов., разг. пазя́бнуць, паме́рзнуць, (долго, неоднократно) папаме́рзнуць.

поигра́ть сов.

1. (развлечься, позабавиться) пагуля́ць, (долго, неоднократно) папагу́льваць, папагуля́ць;

2. (на музыкальном инструменте) пайгра́ць, (долго, неоднократно) папайгра́ць;

3. (обращаться какое-то время с каким-л. предметом как с игрушкой) пагуля́ць (з чым); (долго, неоднократно) папагу́льваць (з чым), папагуля́ць (з чым), пазабаўля́цца (з чым);

4. (обращаться какое-то время с кем-, чем-л. легкомысленно, несерьёзно) пажартава́ць, пазабаўля́цца (з кім, з чым);

5. (на сцене) пайгра́ць;

6. (притворяться какое-то время) пагуля́ць (у што), павыдава́ць сябе́ за… (каго);

7. перен., в разн. знач. пайгра́ць;

8. (посверкать) пагуля́ць, папераліва́цца, пазіхаце́ць;

9. (попениться) папе́ніцца, паіскры́цца;

10. (о чувствах) пагуля́ць; пабурлі́ць; см. игра́ть.

пои́грывать несов.

1. (развлекаться, забавляться иногда) пагу́льваць;

2. (на музыкальном инструменте) паі́грываць.

поизвива́ться несов., разг.

1. павыгіна́цца, павыкру́чвацца; паві́цца;

2. павыгіна́цца, папо́ўзаць, (долго, неоднократно) папапо́ўзаць, папапо́ўзваць;

3. пакруці́цца, (долго) папакру́чвацца, папакруці́цца, павыкру́чвацца; см. извива́ться.