Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

познава́ться возвр., страд. пазнава́цца.

познако́мить сов., в разн. знач. пазнаёміць;

познако́миться пазнаёміцца;

познако́мленный пазнаёмлены.

позна́ние

1. пазна́нне, -ння ср.;

тео́рия позна́ния тэо́рыя пазна́ння;

2. (знание) ве́ды, -даў ед. нет;

у него́ больши́е позна́ния в медици́не у яго́ вялі́кія ве́ды ў медыцы́не.

по́знанный

1. пазна́ны;

2. пазна́ны; зазна́ны;

3. пазна́ны; уве́даны; см. позна́ть.

позна́нский пазна́нскі.

По́знань г. По́знань, -ні ж.

позна́ть сов.

1. пазна́ць;

2. (испытать) пазна́ць; зазна́ць;

позна́ть го́ре зазна́ць го́ра;

3. (узнать) пазна́ць; (получить истинное представление о ком-, чём-л.) уве́даць;

позна́ть дру́га в тру́дностях пазна́ць ся́бра ў ця́жкасцях.

позноби́ть сов., безл. патрэ́сці, (долго) папатрэ́сці, папатрэ́сваць, пакалаці́ць.