по́жранный
1. з’е́дзены; пажра́ны, пажо́рты;
2. паглыну́ты;
3. пажра́ны, пажо́рты; см. пожра́ть;
пожра́ть сов.
1. (съесть) з’е́сці; груб. пажра́ць, пажэ́рці;
2. перен. (поглотить) паглыну́ць;
3. перен. (об огне, пламени) пажра́ць, пажэ́рці.
пожужжа́ть сов., разг. пагусці́.
пожуи́ровать сов., уст. пажуі́раваць.
пожури́ть сов., разг. пажуры́ць (каго), пасвары́цца (на каго), падакара́ць (каго).
пожурча́ть сов. пацурча́ць, пажурча́ць.
пожу́хлый пажу́хлы; пабля́клы; паліня́лы;
пожу́хнуть сов. пажу́хнуць; (поблёкнуть) пабля́кнуць; (полинять) паліня́ць.
по́за
1. по́за, -зы ж., паста́ва, -вы ж.;
снима́ть в ра́зных по́зах здыма́ць у ро́зных по́зах (паста́вах);
2. перен. по́за, -зы ж.;
◊
стать (встать) в по́зу (кого) стаць у по́зу (каго);
приня́ть по́зу (кого, какую) прыня́ць по́зу (каго, якую).
позаба́вить сов. пазабаўля́ць; (потешить) паце́шыць;