Verbum

политро́н техн. палітро́н, -на м.

политру́к (полити́ческий руководи́тель) ист. палітру́к, -ка́ м. (паліты́чны кіраўні́к).

политруково́дство (полити́ческое руково́дство) ист. паліткіраўні́цтва, -ва ср. (паліты́чнае кіраўні́цтва).

политсоста́в (соста́в полити́ческих рабо́тников) ист., воен., мор. палітсаста́ў, -та́ву м. (саста́ў паліты́чных рабо́тнікаў).

политуправле́ние (полити́ческое управле́ние) ист. палітупраўле́нне, -ння ср. (паліты́чнае ўпраўле́нне).

политу́ра паліту́ра, -ры ж.;

политу́рный паліту́рны.

политучёба (полити́ческая учёба) ист. палітвучо́ба, -бы ж. (паліты́чная вучо́ба).

политча́с м.; ист. палітгадзі́на, -ны ж.

политча́сть (полити́ческая часть) ист. палітча́сць, -ці ж. (паліты́чная часць).