Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

возде́лывать несов.

1. апрацо́ўваць, урабля́ць;

2. (выращивать) выро́шчваць;

возде́лываться страд.

1. апрацо́ўвацца, урабля́цца;

2. выро́шчвацца; см. возде́лывать.

воздержа́вшийся

1. прич. які́ (што) устрыма́ўся;

2. сущ. той, хто (што) устрыма́ўся;

постановле́ние при́нято при двух воздержа́вшихся пастано́ва прыня́та пры двух, што ўстрыма́ліся (хто ўстрыма́ўся);

воздержа́вшихся не́ было тых, хто б устрыма́ўся, не было́.

воздержа́ние устрыма́нне, -ння ср.

возде́ржанность устры́манасць, -ці ж.;

возде́ржанный устры́маны;

возде́ржаться сов. устрыма́цца;

возде́рживаться несов. устры́млівацца.

возде́ть сов. / возде́ть ру́ки уст. узня́ць ру́кі.

во́здух м., в разн. знач. паве́тра, -ра ср.;

дыша́ть све́жим во́здухом ды́хаць све́жым паве́трам;

подня́ться в во́здух узня́цца ў паве́тра;

жи́дкий во́здух физ. ва́дкае паве́тра;

во́здух! воен. паве́тра!;

на откры́том во́здухе на во́льным паве́тры;

висе́ть в во́здухе вісе́ць у паве́тры;

взлете́ть в во́здух узляце́ць у паветра.