повели́тельность улада́рнасць, -ці ж.; ула́днасць, -ці ж.; катэгары́чнасць, -ці ж.; насто́йлівасць, -ці ж.;
повели́тельный
1. улада́рны; ула́дны; катэгары́чны; насто́йлівы;
повели́тельный тон улада́рны (ула́дны, катэгары́чны) тон;
2. грам. зага́дны;
повели́тельное наклоне́ние зага́дны лад.
повелича́ть сов., уст., нар.-поэт. павеліча́ць.
повелли́т мин. павелі́т, -ту м.
пове́нчанный павянча́ны, звянча́ны;
повенча́ть сов., церк. павянча́ць, звянча́ць;
повенча́ться павянча́цца, звянча́цца.
поверга́ть несов.
1. уст. (валить) зва́льваць, валі́ць; (бросать) кі́даць; (класть) кла́сці; (свергать) звярга́ць, зрына́ць;
2. перен. (побеждать) перамага́ць, адо́льваць;
3. перен. (приводить в тяжёлое состояние) прыво́дзіць (у ця́жкі стан); (бросать) кі́даць; (нагонять) наганя́ць (што); (погружать) аго́ртваць (чым);
эта мысль поверга́ет её в отча́яние гэ́та ду́мка прыво́дзіць (кі́дае) яе́ ў ро́спач;
поверга́ть в скорбь прыво́дзіць у сму́так, засмуча́ць;
◊
поверга́ть к стопа́м уст. кла́сці (кі́даць) да ног;
поверга́ться
1. уст. валі́цца, па́даць; ру́шыцца;
2. перен. упада́ць; (погружаться) апуска́цца; аго́ртвацца (чым);
3. страд. зва́львацца, валі́цца; кі́дацца; кла́сціся; звярга́цца, зрына́цца; перамага́цца, адо́львацца; прыво́дзіцца; наганя́цца; аго́ртвацца; см. поверга́ть.
пове́ргнутый
1. зва́лены, пава́лены; кі́нуты; пакла́дзены; зве́ргнуты, зры́нуты;
2. перамо́жаны, адо́лены;
3. прыве́дзены; кі́нуты; нагна́ны; аго́рнуты; см. пове́ргнуть;