Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

срыва́ющийся

1. прич. які́ (што) зрыва́ецца; см. срыва́тьсяI;

2. прил. (о голосе) зры́вісты.

срывка́ нареч., разг. рыўко́м.

сры́вщик неодобр. зры́ўшчык, -ка м.;

сры́вщица зры́ўшчыца, -цы ж.

сры́гивать несов., разг. зры́гваць;

сры́гиваться страд. зры́гвацца;

срыгну́ть сов., разг. зрыгну́ць.

сры́тие ско́пванне, -ння ср.;

сры́тый скапа́ны, мног. паско́пваны.

срыть сов. скапа́ць, мног. паско́пваць.