Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

сравне́ние

1. (действие) параўна́нне, -ння ср.; неоконч. параўно́ўванне, -ння ср.;

2. лит. параўна́нне, -ння ср.;

3. грам. параўна́нне, -ння ср.;

сте́пени сравне́ния ступе́ні параўна́ння;

◊

не идёт ни в како́е сравне́ние не ідзе́ ні ў яко́е параўна́нне, не́льга параўна́ць; і блі́зка не падыхо́дзіць;

по сравне́нию у параўна́нні.

сра́вненный зраўнава́ны; см. сравня́ть.

сравнённый

1. параўна́ны, зраўнава́ны;

2. зраўнава́ны; параўнава́ны; см. сравни́ть.

сра́внивание​I параўно́ўванне, -ння ср., зраўно́ўванне, -ння ср.; см. сра́внивать​I.

сра́внивание​II зраўно́ўванне, -ння ср., раўнава́нне, -ння ср.; см. сра́внивать​II.

сра́внивание​III зраўно́ўванне, -ння ср., раўнава́нне, -ння ср.; см. сра́внивать​III.

сра́внивать​I несов. (к сравни́ть) параўно́ўваць, зраўно́ўваць.

сра́внивать​II несов. (к сравня́ть) зраўно́ўваць, раўнава́ць.

сра́внивать​III несов. (к сровня́ть) зраўно́ўваць, раўнава́ць.

сра́вниваться​I несов., страд. параўно́ўвацца, зраўно́ўвацца; см. сра́внивать​I.