Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

подрыва́тьI несов. (к подорва́ть)

1. (разрушать взрывом) падрыва́ць;

2. перен. падрыва́ць;

подрыва́ть авторите́т падрыва́ць аўтарытэ́т;

подрыва́ть креди́т падрыва́ць крэды́т;

подрыва́ть здоро́вье падрыва́ць здаро́ўе.

подрыва́тьII несов. (к подры́ть) падко́пваць; (рылом — о животных) падрыва́ць.

подрыва́тьсяI несов., возвр., страд. (к подрыва́тьI) падрыва́цца.

подрыва́тьсяII несов., возвр., страд. (к подрыва́тьII) падко́пвацца; падрыва́цца.

подры́вка ж., разг. падко́п, -пу м., падко́пванне, -ння ср.; см. подрыва́тьII.

подрывни́к воен. падрыўні́к, -ка́ м.;

подрывно́й прям., перен. падрыўны́;

подрывно́й заря́д падрыўны́ зара́д;

подрывна́я рабо́та прям., перен. падрыўна́я рабо́та.

подры́вщик горн. падры́ўшчык, -ка м.

подры́гать сов., разг. падры́гаць.

подры́тый падкапа́ны; падры́ты;