Verbum

опили́ть сов. апілава́ць;

опи́лка спец. апіло́ўка, -кі ж.

опи́лки ед. нет пілаві́нне, -ння ср., апі́лкі, -лак ед. нет;

древе́сные опи́лки драўня́нае пілаві́нне;

металли́ческие опи́лки металі́чнае пілаві́нне, металі́чныя апі́лкі.

опило́вка спец. апіло́ўка, -кі ж.;

опило́вочный апіло́вачны;

опило́вщик апіло́ўшчык, -ка м.;

опило́вщица апіло́ўшчыца, -цы ж.

опира́ть несов.

1. абапіра́ць, апіра́ць (на што); прыпіра́ць (да чаго);

2. перен. асно́ўваць, угрунто́ўваць;

опира́ться

1. абапіра́цца, апіра́цца (на што); прыпіра́цца (да чаго);

2. перен. асно́ўвацца, угрунто́ўвацца.

описа́ние апіса́нне, -ння ср.