Verbum

Zaniewicze

мн. в. Зяневічы

zaniewidzieć

зак. аслепнуць

zanik, ~u

м.

1. знікненне; адміранне; страта;

zanik pamięci — страта памяці;

2. мед. атрафія;

zanik mięśni — атрафія мышцаў (цягліц);

3. рад. заміранне; затуханне;

zanik fal — затуханне хваляў

zanikać

zanika|ć

незак.

1. знікаць; прападаць; мінаць; адміраць;

2. атрафіравацца;

3. заміраць, заціхаць; затухаць; гаснуць;

głosy ~ają w dali — галасы заміраюць удалечыні

zaniknąć

зак.

1. знікнуць; прапасці;

2. атрафіравацца;

3. замерці, заціхнуць; затухнуць, згаснуць;

гл. zanikać

zanim

раней як; раней чым; перш як; перш чым; пакуль;

zanim się zdecydujesz, zastanów się — перш чым рашыць, падумай;

zanim nie skończysz pracy, nigdzie nie pójdziesz — пакуль не скончыш працу, нікуды не пойдзеш

zanitować

зак. занітаваць, закляпаць

zanocować

зак. пераначаваць; заначаваць;

zanocować w hotelu — пераначаваць у гатэлі

zanosić

незак.

1. заносіць;

2. безас. заносіць, замятаць; засыпаць

zanosić się

zanosi|ć się

незак.

1. безас. na coзбірацца, рыхтавацца;

~i się na deszcz — збіраецца на дождж;

~i się na awanturę разм. пахне скандалам;

2. заходзіцца;

~ć się kaszlem — заходзіцца ад кашлю;

~ć się od łez (od płaczu) — заходзіцца ад плачу