эбуліяскапі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эбуліяскапі́чны |
эбуліяскапі́чная |
эбуліяскапі́чнае |
эбуліяскапі́чныя |
| Р. |
эбуліяскапі́чнага |
эбуліяскапі́чнай
эбуліяскапі́чнае |
эбуліяскапі́чнага |
эбуліяскапі́чных |
| Д. |
эбуліяскапі́чнаму |
эбуліяскапі́чнай |
эбуліяскапі́чнаму |
эбуліяскапі́чным |
| В. |
эбуліяскапі́чны (неадуш.)
эбуліяскапі́чнага (адуш.) |
эбуліяскапі́чную |
эбуліяскапі́чнае |
эбуліяскапі́чныя (неадуш.)
эбуліяскапі́чных (адуш.) |
| Т. |
эбуліяскапі́чным |
эбуліяскапі́чнай
эбуліяскапі́чнаю |
эбуліяскапі́чным |
эбуліяскапі́чнымі |
| М. |
эбуліяскапі́чным |
эбуліяскапі́чнай |
эбуліяскапі́чным |
эбуліяскапі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
эбуліяскапі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эбуліяскапі́я |
| Р. |
эбуліяскапі́і |
| Д. |
эбуліяскапі́і |
| В. |
эбуліяскапі́ю |
| Т. |
эбуліяскапі́яй
эбуліяскапі́яю |
| М. |
эбуліяскапі́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
эбуліяско́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эбуліяско́п |
эбуліяско́пы |
| Р. |
эбуліяско́па |
эбуліяско́паў |
| Д. |
эбуліяско́пу |
эбуліяско́пам |
| В. |
эбуліяско́п |
эбуліяско́пы |
| Т. |
эбуліяско́пам |
эбуліяско́памі |
| М. |
эбуліяско́пе |
эбуліяско́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.