Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
авгеёілнорстуцчшыэя-’

апраме́ньванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апраме́ньванне
Р. апраме́ньвання
Д. апраме́ньванню
В. апраме́ньванне
Т. апраме́ньваннем
М. апраме́ньванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апраме́ньвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. апраме́ньваецца апраме́ньваюцца
Прошлы час
м. апраме́ньваўся апраме́ньваліся
ж. апраме́ньвалася
н. апраме́ньвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апраме́ньваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апраме́ньваю апраме́ньваем
2-я ас. апраме́ньваеш апраме́ньваеце
3-я ас. апраме́ньвае апраме́ньваюць
Прошлы час
м. апраме́ньваў апраме́ньвалі
ж. апраме́ньвала
н. апраме́ньвала
Загадны лад
2-я ас. апраме́ньвай апраме́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час апраме́ньваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апраме́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
апраме́тна - -

Крыніцы: piskunou2012.

апраме́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. апраме́тнасць
Р. апраме́тнасці
Д. апраме́тнасці
В. апраме́тнасць
Т. апраме́тнасцю
М. апраме́тнасці

Крыніцы: piskunou2012.

апраме́тная

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. апраме́тная
Р. апраме́тнай
Д. апраме́тнай
В. апраме́тную
Т. апраме́тнай
апраме́тнаю
М. апраме́тнай

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

апраме́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апраме́тнік апраме́тнікі
Р. апраме́тніка апраме́тнікаў
Д. апраме́тніку апраме́тнікам
В. апраме́тніка апраме́тнікаў
Т. апраме́тнікам апраме́тнікамі
М. апраме́тніку апраме́тніках

Крыніцы: piskunou2012.

апраме́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апраме́тны апраме́тная апраме́тнае апраме́тныя
Р. апраме́тнага апраме́тнай
апраме́тнае		 апраме́тнага апраме́тных
Д. апраме́тнаму апраме́тнай апраме́тнаму апраме́тным
В. апраме́тны (неадуш.)
апраме́тнага (адуш.)		 апраме́тную апраме́тнае апраме́тныя (неадуш.)
апраме́тных (адуш.)
Т. апраме́тным апраме́тнай
апраме́тнаю		 апраме́тным апраме́тнымі
М. апраме́тным апраме́тнай апраме́тным апраме́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апраме́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апраме́тны апраме́тная апраме́тнае апраме́тныя
Р. апраме́тнага апраме́тнай
апраме́тнае		 апраме́тнага апраме́тных
Д. апраме́тнаму апраме́тнай апраме́тнаму апраме́тным
В. апраме́тны (неадуш.)
апраме́тнага (адуш.)		 апраме́тную апраме́тнае апраме́тныя (неадуш.)
апраме́тных (адуш.)
Т. апраме́тным апраме́тнай
апраме́тнаю		 апраме́тным апраме́тнымі
М. апраме́тным апраме́тнай апраме́тным апраме́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апрамяне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апрамяне́нне
Р. апрамяне́ння
Д. апрамяне́нню
В. апрамяне́нне
Т. апрамяне́ннем
М. апрамяне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.