апра́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апра́вачны |
апра́вачная |
апра́вачнае |
апра́вачныя |
| Р. |
апра́вачнага |
апра́вачнай апра́вачнае |
апра́вачнага |
апра́вачных |
| Д. |
апра́вачнаму |
апра́вачнай |
апра́вачнаму |
апра́вачным |
| В. |
апра́вачны (неадуш.) апра́вачнага (адуш.) |
апра́вачную |
апра́вачнае |
апра́вачныя (неадуш.) апра́вачных (адуш.) |
| Т. |
апра́вачным |
апра́вачнай апра́вачнаю |
апра́вачным |
апра́вачнымі |
| М. |
апра́вачным |
апра́вачнай |
апра́вачным |
апра́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аправе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аправе́нне |
| Р. |
аправе́ння |
| Д. |
аправе́нню |
| В. |
аправе́нне |
| Т. |
аправе́ннем |
| М. |
аправе́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
апра́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апра́ўлюся |
апра́вімся |
| 2-я ас. |
апра́вішся |
апра́віцеся |
| 3-я ас. |
апра́віцца |
апра́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
апра́віўся |
апра́віліся |
| ж. |
апра́вілася |
| н. |
апра́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апра́ўся |
апра́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апра́віўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апра́віць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апра́ўлю |
апра́вім |
| 2-я ас. |
апра́віш |
апра́віце |
| 3-я ас. |
апра́віць |
апра́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
апра́віў |
апра́вілі |
| ж. |
апра́віла |
| н. |
апра́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апра́ў |
апра́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апра́віўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апрага́цца
‘вылежвацца без працы’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрага́юся |
апрага́емся |
| 2-я ас. |
апрага́ешся |
апрага́ецеся |
| 3-я ас. |
апрага́ецца |
апрага́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
апрага́ўся |
апрага́ліся |
| ж. |
апрага́лася |
| н. |
апрага́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апрага́йся |
апрага́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апрага́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрага́ць
‘запрагаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрага́ю |
апрага́ем |
| 2-я ас. |
апрага́еш |
апрага́еце |
| 3-я ас. |
апрага́е |
апрага́юць |
| Прошлы час |
| м. |
апрага́ў |
апрага́лі |
| ж. |
апрага́ла |
| н. |
апрага́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апрага́й |
апрага́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апрага́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
апрадме́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрадме́чу |
апрадме́цім |
| 2-я ас. |
апрадме́ціш |
апрадме́ціце |
| 3-я ас. |
апрадме́ціць |
апрадме́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
апрадме́ціў |
апрадме́цілі |
| ж. |
апрадме́ціла |
| н. |
апрадме́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апрадме́ць |
апрадме́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апрадме́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апрадме́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрадме́чаны |
апрадме́чаная |
апрадме́чанае |
апрадме́чаныя |
| Р. |
апрадме́чанага |
апрадме́чанай апрадме́чанае |
апрадме́чанага |
апрадме́чаных |
| Д. |
апрадме́чанаму |
апрадме́чанай |
апрадме́чанаму |
апрадме́чаным |
| В. |
апрадме́чаны (неадуш.) апрадме́чанага (адуш.) |
апрадме́чаную |
апрадме́чанае |
апрадме́чаныя (неадуш.) апрадме́чаных (адуш.) |
| Т. |
апрадме́чаным |
апрадме́чанай апрадме́чанаю |
апрадме́чаным |
апрадме́чанымі |
| М. |
апрадме́чаным |
апрадме́чанай |
апрадме́чаным |
апрадме́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апрадме́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрадме́чаны |
апрадме́чаная |
апрадме́чанае |
апрадме́чаныя |
| Р. |
апрадме́чанага |
апрадме́чанай апрадме́чанае |
апрадме́чанага |
апрадме́чаных |
| Д. |
апрадме́чанаму |
апрадме́чанай |
апрадме́чанаму |
апрадме́чаным |
| В. |
апрадме́чаны (неадуш.) апрадме́чанага (адуш.) |
апрадме́чаную |
апрадме́чанае |
апрадме́чаныя (неадуш.) апрадме́чаных (адуш.) |
| Т. |
апрадме́чаным |
апрадме́чанай апрадме́чанаю |
апрадме́чаным |
апрадме́чанымі |
| М. |
апрадме́чаным |
апрадме́чанай |
апрадме́чаным |
апрадме́чаных |
Кароткая форма: апрадме́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апрадме́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апрадме́чванне |
| Р. |
апрадме́чвання |
| Д. |
апрадме́чванню |
| В. |
апрадме́чванне |
| Т. |
апрадме́чваннем |
| М. |
апрадме́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.