ко́рцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́рцік |
ко́рцікі |
| Р. |
ко́рціка |
ко́рцікаў |
| Д. |
ко́рціку |
ко́рцікам |
| В. |
ко́рцік |
ко́рцікі |
| Т. |
ко́рцікам |
ко́рцікамі |
| М. |
ко́рціку |
ко́рціках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ко́рцікавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́рцікавы |
ко́рцікавая |
ко́рцікавае |
ко́рцікавыя |
| Р. |
ко́рцікавага |
ко́рцікавай ко́рцікавае |
ко́рцікавага |
ко́рцікавых |
| Д. |
ко́рцікаваму |
ко́рцікавай |
ко́рцікаваму |
ко́рцікавым |
| В. |
ко́рцікавы (неадуш.) ко́рцікавага (адуш.) |
ко́рцікавую |
ко́рцікавае |
ко́рцікавыя (неадуш.) ко́рцікавых (адуш.) |
| Т. |
ко́рцікавым |
ко́рцікавай ко́рцікаваю |
ко́рцікавым |
ко́рцікавымі |
| М. |
ко́рцікавым |
ко́рцікавай |
ко́рцікавым |
ко́рцікавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
ко́рць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́рць |
ко́рці |
| Р. |
ко́рці |
ко́рцяў ко́рцей |
| Д. |
ко́рці |
ко́рцям |
| В. |
ко́рць |
ко́рці |
| Т. |
ко́рцю |
ко́рцямі |
| М. |
ко́рці |
ко́рцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
ко́рч
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́рч |
карчы́ |
| Р. |
карча́ |
карчо́ў |
| Д. |
карчу́ |
карча́м |
| В. |
ко́рч |
карчы́ |
| Т. |
карчо́м |
карча́мі |
| М. |
карчы́ |
карча́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ко́рчула
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ко́рчула |
| Р. |
Ко́рчулы |
| Д. |
Ко́рчуле |
| В. |
Ко́рчулу |
| Т. |
Ко́рчулай Ко́рчулаю |
| М. |
Ко́рчуле |
ко́рчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́рчык |
ко́рчыкі |
| Р. |
ко́рчыка |
ко́рчыкаў |
| Д. |
ко́рчыку |
ко́рчыкам |
| В. |
ко́рчык |
ко́рчыкі |
| Т. |
ко́рчыкам |
ко́рчыкамі |
| М. |
ко́рчыку |
ко́рчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Ко́рчык
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ко́рчык |
| Р. |
Ко́рчыка |
| Д. |
Ко́рчыку |
| В. |
Ко́рчык |
| Т. |
Ко́рчыкам |
| М. |
Ко́рчыку |
Ко́рчыкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ко́рчыкі |
| Р. |
Ко́рчыкаў |
| Д. |
Ко́рчыкам |
| В. |
Ко́рчыкі |
| Т. |
Ко́рчыкамі |
| М. |
Ко́рчыках |
ко́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ко́рчуся |
ко́рчымся |
| 2-я ас. |
ко́рчышся |
ко́рчыцеся |
| 3-я ас. |
ко́рчыцца |
ко́рчацца |
| Прошлы час |
| м. |
ко́рчыўся |
ко́рчыліся |
| ж. |
ко́рчылася |
| н. |
ко́рчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ко́рчыся |
ко́рчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ко́рчачыся |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.