каўка́зец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каўка́зец |
каўка́зцы |
| Р. |
каўка́зца |
каўка́зцаў |
| Д. |
каўка́зцу |
каўка́зцам |
| В. |
каўка́зца |
каўка́зцаў |
| Т. |
каўка́зцам |
каўка́зцамі |
| М. |
каўка́зцу |
каўка́зцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каўка́зка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
каўка́зка |
каўка́зкі |
| Р. |
каўка́зкі |
каўка́зак |
| Д. |
каўка́зцы |
каўка́зкам |
| В. |
каўка́зку |
каўка́зак |
| Т. |
каўка́зкай каўка́зкаю |
каўка́зкамі |
| М. |
каўка́зцы |
каўка́зках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
каўка́зскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
каўка́зскі |
каўка́зская |
каўка́зскае |
каўка́зскія |
| Р. |
каўка́зскага |
каўка́зскай каўка́зскае |
каўка́зскага |
каўка́зскіх |
| Д. |
каўка́зскаму |
каўка́зскай |
каўка́зскаму |
каўка́зскім |
| В. |
каўка́зскі (неадуш.) каўка́зскага (адуш.) |
каўка́зскую |
каўка́зскае |
каўка́зскія (неадуш.) каўка́зскіх (адуш.) |
| Т. |
каўка́зскім |
каўка́зскай каўка́зскаю |
каўка́зскім |
каўка́зскімі |
| М. |
каўка́зскім |
каўка́зскай |
каўка́зскім |
каўка́зскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́ўканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ка́ўканне |
| Р. |
ка́ўкання |
| Д. |
ка́ўканню |
| В. |
ка́ўканне |
| Т. |
ка́ўканнем |
| М. |
ка́ўканні |
Крыніцы:
piskunou2012.
ка́ўканнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́ўканнік |
ка́ўканнікі |
| Р. |
ка́ўканніка |
ка́ўканнікаў |
| Д. |
ка́ўканніку |
ка́ўканнікам |
| В. |
ка́ўканніка |
ка́ўканнікаў |
| Т. |
ка́ўканнікам |
ка́ўканнікамі |
| М. |
ка́ўканніку |
ка́ўканніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ка́ўканніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́ўканніца |
ка́ўканніцы |
| Р. |
ка́ўканніцы |
ка́ўканніц |
| Д. |
ка́ўканніцы |
ка́ўканніцам |
| В. |
ка́ўканніцу |
ка́ўканніц |
| Т. |
ка́ўканніцай ка́ўканніцаю |
ка́ўканніцамі |
| М. |
ка́ўканніцы |
ка́ўканніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ка́ўкаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ка́ўкаю |
ка́ўкаем |
| 2-я ас. |
ка́ўкаеш |
ка́ўкаеце |
| 3-я ас. |
ка́ўкае |
ка́ўкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
ка́ўкаў |
ка́ўкалі |
| ж. |
ка́ўкала |
| н. |
ка́ўкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ка́ўкай |
ка́ўкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ка́ўкаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Каўке́лі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Каўке́лі |
| Р. |
Каўке́ль Каўке́ляў |
| Д. |
Каўке́лям |
| В. |
Каўке́лі |
| Т. |
Каўке́лямі |
| М. |
Каўке́лях |
ка́ўкнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ка́ўкну |
ка́ўкнем |
| 2-я ас. |
ка́ўкнеш |
ка́ўкнеце |
| 3-я ас. |
ка́ўкне |
ка́ўкнуць |
| Прошлы час |
| м. |
ка́ўкнуў |
ка́ўкнулі |
| ж. |
ка́ўкнула |
| н. |
ка́ўкнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ка́ўкні |
ка́ўкніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ка́ўкнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.