Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дута́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дута́р дутары́
Р. дутара́ дутаро́ў
Д. дутару́ дутара́м
В. дута́р дутары́
Т. дутаро́м дутара́мі
М. дутары́ дутара́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ду́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́ты ду́тая ду́тае ду́тыя
Р. ду́тага ду́тай
ду́тае		 ду́тага ду́тых
Д. ду́таму ду́тай ду́таму ду́тым
В. ду́ты (неадуш.)
ду́тага (адуш.)		 ду́тую ду́тае ду́тыя (неадуш.)
ду́тых (адуш.)
Т. ду́тым ду́тай
ду́таю		 ду́тым ду́тымі
М. ду́тым ду́тай ду́тым ду́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́тыш

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́тыш ду́тышы
Р. ду́тыша ду́тышаў
Д. ду́тышу ду́тышам
В. ду́тыша ду́тышаў
Т. ду́тышам ду́тышамі
М. ду́тышы ду́тышах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дуумві́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дуумві́р дуумві́ры
Р. дуумві́ра дуумві́раў
Д. дуумві́ру дуумві́рам
В. дуумві́ра дуумві́раў
Т. дуумві́рам дуумві́рамі
М. дуумві́ру дуумві́рах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дуумвіра́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дуумвіра́т
Р. дуумвіра́ту
Д. дуумвіра́ту
В. дуумвіра́т
Т. дуумвіра́там
М. дуумвіра́це

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ду́ўрскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́ўрскі ду́ўрская ду́ўрскае ду́ўрскія
Р. ду́ўрскага ду́ўрскай
ду́ўрскае		 ду́ўрскага ду́ўрскіх
Д. ду́ўрскаму ду́ўрскай ду́ўрскаму ду́ўрскім
В. ду́ўрскі (неадуш.)
ду́ўрскага (адуш.)		 ду́ўрскую ду́ўрскае ду́ўрскія (неадуш.)
ду́ўрскіх (адуш.)
Т. ду́ўрскім ду́ўрскай
ду́ўрскаю		 ду́ўрскім ду́ўрскімі
М. ду́ўрскім ду́ўрскай ду́ўрскім ду́ўрскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ду́х

‘звышнатуральная істота’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́х ду́хі
Р. ду́ха ду́хаў
Д. ду́ху ду́хам
В. ду́ха ду́хаў
Т. ду́хам ду́хамі
М. ду́ху ду́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́х

‘псіхічныя здольнасці; свядомасць; унутраны настрой чалавека; дыханне; пах’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ду́х
Р. ду́ху
Д. ду́ху
В. ду́х
Т. ду́хам
М. ду́ху

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духабо́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. духабо́р духабо́ры
Р. духабо́ра духабо́раў
Д. духабо́ру духабо́рам
В. духабо́ра духабо́раў
Т. духабо́рам духабо́рамі
М. духабо́ру духабо́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духабо́рац

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. духабо́рац духабо́рцы
Р. духабо́рца духабо́рцаў
Д. духабо́рцу духабо́рцам
В. духабо́рца духабо́рцаў
Т. духабо́рцам духабо́рцамі
М. духабо́рцу духабо́рцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.