Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

духано́сны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духано́сны духано́сная духано́снае духано́сныя
Р. духано́снага духано́снай
духано́снае		 духано́снага духано́сных
Д. духано́снаму духано́снай духано́снаму духано́сным
В. духано́сны (неадуш.)
духано́снага (адуш.)		 духано́сную духано́снае духано́сныя (неадуш.)
духано́сных (адуш.)
Т. духано́сным духано́снай
духано́снаю		 духано́сным духано́снымі
М. духано́сным духано́снай духано́сным духано́сных

Крыніцы: piskunou2012.

духа́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. духа́ншчык духа́ншчыкі
Р. духа́ншчыка духа́ншчыкаў
Д. духа́ншчыку духа́ншчыкам
В. духа́ншчыка духа́ншчыкаў
Т. духа́ншчыкам духа́ншчыкамі
М. духа́ншчыку духа́ншчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духа́ншчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. духа́ншчыца духа́ншчыцы
Р. духа́ншчыцы духа́ншчыц
Д. духа́ншчыцы духа́ншчыцам
В. духа́ншчыцу духа́ншчыц
Т. духа́ншчыцай
духа́ншчыцаю		 духа́ншчыцамі
М. духа́ншчыцы духа́ншчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духата́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. духата́
Р. духаты́
Д. духаце́
В. духату́
Т. духато́й
духато́ю
М. духаце́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духатво́рчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. духатво́рчасць
Р. духатво́рчасці
Д. духатво́рчасці
В. духатво́рчасць
Т. духатво́рчасцю
М. духатво́рчасці

Крыніцы: piskunou2012.

духатво́рчы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духатво́рчы духатво́рчая духатво́рчае духатво́рчыя
Р. духатво́рчага духатво́рчай
духатво́рчае		 духатво́рчага духатво́рчых
Д. духатво́рчаму духатво́рчай духатво́рчаму духатво́рчым
В. духатво́рчы (неадуш.)
духатво́рчага (адуш.)		 духатво́рчую духатво́рчае духатво́рчыя (неадуш.)
духатво́рчых (адуш.)
Т. духатво́рчым духатво́рчай
духатво́рчаю		 духатво́рчым духатво́рчымі
М. духатво́рчым духатво́рчай духатво́рчым духатво́рчых

Крыніцы: piskunou2012.

духатво́рчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духатво́рчы духатво́рчая духатво́рчае духатво́рчыя
Р. духатво́рчага духатво́рчай
духатво́рчае		 духатво́рчага духатво́рчых
Д. духатво́рчаму духатво́рчай духатво́рчаму духатво́рчым
В. духатво́рчы (неадуш.)
духатво́рчага (адуш.)		 духатво́рчую духатво́рчае духатво́рчыя (неадуш.)
духатво́рчых (адуш.)
Т. духатво́рчым духатво́рчай
духатво́рчаю		 духатво́рчым духатво́рчымі
М. духатво́рчым духатво́рчай духатво́рчым духатво́рчых

Крыніцы: piskunou2012.

духатлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духатлі́вы духатлі́вая духатлі́вае духатлі́выя
Р. духатлі́вага духатлі́вай
духатлі́вае		 духатлі́вага духатлі́вых
Д. духатлі́ваму духатлі́вай духатлі́ваму духатлі́вым
В. духатлі́вы (неадуш.)
духатлі́вага (адуш.)		 духатлі́вую духатлі́вае духатлі́выя (неадуш.)
духатлі́вых (адуш.)
Т. духатлі́вым духатлі́вай
духатлі́ваю		 духатлі́вым духатлі́вымі
М. духатлі́вым духатлі́вай духатлі́вым духатлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Духаўля́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Духаўля́ны
Р. Духаўля́н
Духаўля́наў
Д. Духаўля́нам
В. Духаўля́ны
Т. Духаўля́намі
М. Духаўля́нах

духі́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. духі́
Р. духо́ў
Д. духа́м
В. духі́
Т. духа́мі
М. духа́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.