Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

духабо́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. духабо́рка духабо́ркі
Р. духабо́ркі духабо́рак
Д. духабо́рцы духабо́ркам
В. духабо́рку духабо́рак
Т. духабо́ркай
духабо́ркаю		 духабо́ркамі
М. духабо́рцы духабо́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

духабо́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духабо́рскі духабо́рская духабо́рскае духабо́рскія
Р. духабо́рскага духабо́рскай
духабо́рскае		 духабо́рскага духабо́рскіх
Д. духабо́рскаму духабо́рскай духабо́рскаму духабо́рскім
В. духабо́рскі (неадуш.)
духабо́рскага (адуш.)		 духабо́рскую духабо́рскае духабо́рскія (неадуш.)
духабо́рскіх (адуш.)
Т. духабо́рскім духабо́рскай
духабо́рскаю		 духабо́рскім духабо́рскімі
М. духабо́рскім духабо́рскай духабо́рскім духабо́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духабо́рства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. духабо́рства
Р. духабо́рства
Д. духабо́рству
В. духабо́рства
Т. духабо́рствам
М. духабо́рстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

духаве́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. духаве́нства
Р. духаве́нства
Д. духаве́нству
В. духаве́нства
Т. духаве́нствам
М. духаве́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духаві́дны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духаві́дны духаві́дная духаві́днае духаві́дныя
Р. духаві́днага духаві́днай
духаві́днае		 духаві́днага духаві́дных
Д. духаві́днаму духаві́днай духаві́днаму духаві́дным
В. духаві́дны (неадуш.)
духаві́днага (адуш.)		 духаві́дную духаві́днае духаві́дныя (неадуш.)
духаві́дных (адуш.)
Т. духаві́дным духаві́днай
духаві́днаю		 духаві́дным духаві́днымі
М. духаві́дным духаві́днай духаві́дным духаві́дных

Крыніцы: piskunou2012.

духаві́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. духаві́тасць
Р. духаві́тасці
Д. духаві́тасці
В. духаві́тасць
Т. духаві́тасцю
М. духаві́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

духаві́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духаві́ты духаві́тая духаві́тае духаві́тыя
Р. духаві́тага духаві́тай
духаві́тае		 духаві́тага духаві́тых
Д. духаві́таму духаві́тай духаві́таму духаві́тым
В. духаві́ты (неадуш.)
духаві́тага (адуш.)		 духаві́тую духаві́тае духаві́тыя (неадуш.)
духаві́тых (адуш.)
Т. духаві́тым духаві́тай
духаві́таю		 духаві́тым духаві́тымі
М. духаві́тым духаві́тай духаві́тым духаві́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

духавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. духавы́ духава́я духаво́е духавы́я
Р. духаво́га духаво́й
духаво́е		 духаво́га духавы́х
Д. духаво́му духаво́й духаво́му духавы́м
В. духавы́ (неадуш.)
духаво́га (адуш.)		 духаву́ю духаво́е духавы́я (неадуш.)
духавы́х (адуш.)
Т. духавы́м духаво́й
духаво́ю		 духавы́м духавы́мі
М. духавы́м духаво́й духавы́м духавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духа́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. духа́н духа́ны
Р. духа́на духа́наў
Д. духа́ну духа́нам
В. духа́н духа́ны
Т. духа́нам духа́намі
М. духа́не духа́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Духа́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Духа́наўка
Р. Духа́наўкі
Д. Духа́наўцы
В. Духа́наўку
Т. Духа́наўкай
Духа́наўкаю
М. Духа́наўцы