Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дурно́сць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дурно́сць
Р. дурно́сці
Д. дурно́сці
В. дурно́сць
Т. дурно́сцю
М. дурно́сці

Крыніцы: piskunou2012.

дурно́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дурно́та
Р. дурно́ты
Д. дурно́це
В. дурно́ту
Т. дурно́тай
дурно́таю
М. дурно́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурно́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурно́тны дурно́тная дурно́тнае дурно́тныя
Р. дурно́тнага дурно́тнай
дурно́тнае		 дурно́тнага дурно́тных
Д. дурно́тнаму дурно́тнай дурно́тнаму дурно́тным
В. дурно́тны (неадуш.)
дурно́тнага (адуш.)		 дурно́тную дурно́тнае дурно́тныя (неадуш.)
дурно́тных (адуш.)
Т. дурно́тным дурно́тнай
дурно́тнаю		 дурно́тным дурно́тнымі
М. дурно́тным дурно́тнай дурно́тным дурно́тных

Крыніцы: piskunou2012.

дурно́цце

‘дурны чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дурно́цце
Р. дурно́цця
Д. дурно́ццю
В. дурно́цце
Т. дурно́ццем
М. дурно́цці

Крыніцы: piskunou2012.

дурно́цце

‘дурасць’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дурно́цце
Р. дурно́цця
Д. дурно́ццю
В. дурно́цце
Т. дурно́ццем
М. дурно́цці

Крыніцы: piskunou2012.

дурно́цце

‘дурасць; дурны чалавек’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дурно́цце
Р. дурно́цця
Д. дурно́ццю
В. дурно́цце
Т. дурно́ццем
М. дурно́цці

Крыніцы: piskunou2012.

дурны́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурны́ дурна́я дурно́е дурны́я
Р. дурно́га дурно́й
дурно́е		 дурно́га дурны́х
Д. дурно́му дурно́й дурно́му дурны́м
В. дурны́ (неадуш.)
дурно́га (адуш.)		 дурну́ю дурно́е дурны́я (неадуш.)
дурны́х (адуш.)
Т. дурны́м дурно́й
дурно́ю		 дурны́м дурны́мі
М. дурны́м дурно́й дурны́м дурны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурны́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. дурны́ дурны́я
Р. дурно́га дурны́х
Д. дурно́му дурны́м
В. дурно́га дурны́х
Т. дурны́м дурны́мі
М. дурны́м дурны́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дуро́нік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дуро́нік дуро́нікі
Р. дуро́ніка дуро́нікаў
Д. дуро́ніку дуро́нікам
В. дуро́ніка дуро́нікаў
Т. дуро́нікам дуро́нікамі
М. дуро́ніку дуро́ніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

дуро́ніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дуро́ніца дуро́ніцы
Р. дуро́ніцы дуро́ніц
Д. дуро́ніцы дуро́ніцам
В. дуро́ніцу дуро́ніц
Т. дуро́ніцай
дуро́ніцаю		 дуро́ніцамі
М. дуро́ніцы дуро́ніцах

Крыніцы: piskunou2012.