Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дурне́нькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурне́нькі дурне́нькая дурне́нькае дурне́нькія
Р. дурне́нькага дурне́нькай
дурне́нькае		 дурне́нькага дурне́нькіх
Д. дурне́нькаму дурне́нькай дурне́нькаму дурне́нькім
В. дурне́нькі (неадуш.)
дурне́нькага (адуш.)		 дурне́нькую дурне́нькае дурне́нькія (неадуш.)
дурне́нькіх (адуш.)
Т. дурне́нькім дурне́нькай
дурне́нькаю		 дурне́нькім дурне́нькімі
М. дурне́нькім дурне́нькай дурне́нькім дурне́нькіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дурне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дурне́ю дурне́ем
2-я ас. дурне́еш дурне́еце
3-я ас. дурне́е дурне́юць
Прошлы час
м. дурне́ў дурне́лі
ж. дурне́ла
н. дурне́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час дурне́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́рнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́рнік ду́рнікі
Р. ду́рніка ду́рнікаў
Д. ду́рніку ду́рнікам
В. ду́рніка ду́рнікаў
Т. ду́рнікам ду́рнікамі
М. ду́рніку ду́рніках

Крыніцы: piskunou2012.

дурні́ла

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дурні́ла дурні́лы
Р. дурні́лы дурні́л
Д. дурні́лу дурні́лам
В. дурні́лу дурні́л
Т. дурні́лам дурні́ламі
М. дурні́ле дурні́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурні́ца

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дурні́ца дурні́цы
Р. дурні́цы дурні́ц
Д. дурні́цы дурні́цам
В. дурні́цу дурні́ц
Т. дурні́цай
дурні́цаю		 дурні́цамі
М. дурні́цы дурні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурні́ца

‘ягада’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дурні́ца дурні́цы
Р. дурні́цы дурні́ц
Д. дурні́цы дурні́цам
В. дурні́цу дурні́цы
Т. дурні́цай
дурні́цаю		 дурні́цамі
М. дурні́цы дурні́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурні́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дурні́чка дурні́чкі
Р. дурні́чкі дурні́чак
Д. дурні́чцы дурні́чкам
В. дурні́чку дурні́чак
Т. дурні́чкай
дурні́чкаю		 дурні́чкамі
М. дурні́чцы дурні́чках

Крыніцы: piskunou2012.

дурні́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дурні́чнік
Р. дурні́чніку
Д. дурні́чніку
В. дурні́чнік
Т. дурні́чнікам
М. дурні́чніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурні́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурні́чны дурні́чная дурні́чнае дурні́чныя
Р. дурні́чнага дурні́чнай
дурні́чнае		 дурні́чнага дурні́чных
Д. дурні́чнаму дурні́чнай дурні́чнаму дурні́чным
В. дурні́чны
дурні́чнага		 дурні́чную дурні́чнае дурні́чныя
дурні́чных
Т. дурні́чным дурні́чнай
дурні́чнаю		 дурні́чным дурні́чнымі
М. дурні́чным дурні́чнай дурні́чным дурні́чных

Крыніцы: tsblm1996.

дурні́чына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дурні́чына дурні́чыны
Р. дурні́чыны дурні́чын
Д. дурні́чыне дурні́чынам
В. дурні́чыну дурні́чыны
Т. дурні́чынай
дурні́чынаю		 дурні́чынамі
М. дурні́чыне дурні́чынах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.