Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

дурнава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дурнава́та дурнава́цей -

Крыніцы: piskunou2012.

дурнава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дурнава́тасць
Р. дурнава́тасці
Д. дурнава́тасці
В. дурнава́тасць
Т. дурнава́тасцю
М. дурнава́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурнава́ты дурнава́тая дурнава́тае дурнава́тыя
Р. дурнава́тага дурнава́тай
дурнава́тае		 дурнава́тага дурнава́тых
Д. дурнава́таму дурнава́тай дурнава́таму дурнава́тым
В. дурнава́ты (неадуш.)
дурнава́тага (адуш.)		 дурнава́тую дурнава́тае дурнава́тыя (неадуш.)
дурнава́тых (адуш.)
Т. дурнава́тым дурнава́тай
дурнава́таю		 дурнава́тым дурнава́тымі
М. дурнава́тым дурнава́тай дурнава́тым дурнава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурнава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дурну́ю дурну́ем
2-я ас. дурну́еш дурну́еце
3-я ас. дурну́е дурну́юць
Прошлы час
м. дурнава́ў дурнава́лі
ж. дурнава́ла
н. дурнава́ла
Загадны лад
2-я ас. дурну́й дурну́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дурну́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дурнагало́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурнагало́вы дурнагало́вая дурнагало́вае дурнагало́выя
Р. дурнагало́вага дурнагало́вай
дурнагало́вае		 дурнагало́вага дурнагало́вых
Д. дурнагало́ваму дурнагало́вай дурнагало́ваму дурнагало́вым
В. дурнагало́вы (неадуш.)
дурнагало́вага (адуш.)		 дурнагало́вую дурнагало́вае дурнагало́выя (неадуш.)
дурнагало́вых (адуш.)
Т. дурнагало́вым дурнагало́вай
дурнагало́ваю		 дурнагало́вым дурнагало́вымі
М. дурнагало́вым дурнагало́вай дурнагало́вым дурнагало́вых

Крыніцы: piskunou2012.

дурнап’я́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дурнап’я́н
Р. дурнап’я́ну
Д. дурнап’я́ну
В. дурнап’я́н
Т. дурнап’я́нам
М. дурнап’я́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурнап’я́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурнап’я́навы дурнап’я́навая дурнап’я́навае дурнап’я́навыя
Р. дурнап’я́навага дурнап’я́навай
дурнап’я́навае		 дурнап’я́навага дурнап’я́навых
Д. дурнап’я́наваму дурнап’я́навай дурнап’я́наваму дурнап’я́навым
В. дурнап’я́навы (неадуш.)
дурнап’я́навага (адуш.)		 дурнап’я́навую дурнап’я́навае дурнап’я́навыя (неадуш.)
дурнап’я́навых (адуш.)
Т. дурнап’я́навым дурнап’я́навай
дурнап’я́наваю		 дурнап’я́навым дурнап’я́навымі
М. дурнап’я́навым дурнап’я́навай дурнап’я́навым дурнап’я́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурната́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дурната́
Р. дурнаты́
Д. дурнаце́
В. дурнату́
Т. дурнато́й
дурнато́ю
М. дурнаце́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дурна́я

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. дурна́я дурны́я
Р. дурно́й дурны́х
Д. дурно́й дурны́м
В. дурну́ю дурны́х
Т. дурно́й
дурно́ю		 дурны́мі
М. дурно́й дурны́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

дурне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дурне́йшы дурне́йшая дурне́йшае дурне́йшыя
Р. дурне́йшага дурне́йшай
дурне́йшае		 дурне́йшага дурне́йшых
Д. дурне́йшаму дурне́йшай дурне́йшаму дурне́йшым
В. дурне́йшы (неадуш.)
дурне́йшага (адуш.)		 дурне́йшую дурне́йшае дурне́йшыя (неадуш.)
дурне́йшых (адуш.)
Т. дурне́йшым дурне́йшай
дурне́йшаю		 дурне́йшым дурне́йшымі
М. дурне́йшым дурне́йшай дурне́йшым дурне́йшых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.