духабо́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| духабо́рац | духабо́рцы | |
| духабо́рца | духабо́рцаў | |
| духабо́рцу | духабо́рцам | |
| духабо́рца | духабо́рцаў | |
| духабо́рцам | духабо́рцамі | |
| духабо́рцу | духабо́рцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)