заму́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| заму́жка | заму́жкі | |
| заму́жкі | заму́жак | |
| заму́жцы | заму́жкам | |
| заму́жку | заму́жак | |
| заму́жкай заму́жкаю |
заму́жкамі | |
| заму́жцы | заму́жках |
Крыніцы:
заму́жка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| заму́жка | заму́жкі | |
| заму́жкі | заму́жак | |
| заму́жцы | заму́жкам | |
| заму́жку | заму́жак | |
| заму́жкай заму́жкаю |
заму́жкамі | |
| заму́жцы | заму́жках |
Крыніцы:
заму́жні
прыметнік, якасны
| заму́жняя | заму́жнія | |
| заму́жняй заму́жняе |
заму́жніх | |
| заму́жняй | заму́жнім | |
| заму́жнюю | заму́жнія ( заму́жніх ( |
|
| заму́жняй заму́жняю |
заму́жнімі | |
| заму́жняй | заму́жніх |
Крыніцы:
заму́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| заму́жніца | заму́жніцы | |
| заму́жніцы | заму́жніц | |
| заму́жніцы | заму́жніцам | |
| заму́жніцу | заму́жніц | |
| заму́жніцай заму́жніцаю |
заму́жніцамі | |
| заму́жніцы | заму́жніцах |
Крыніцы:
заму́жняя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| заму́жняя | заму́жнія | |
| заму́жняй | заму́жніх | |
| заму́жняй | заму́жнім | |
| заму́жнюю | заму́жніх | |
| заму́жняй заму́жняю |
заму́жнімі | |
| заму́жняй | заму́жніх |
Крыніцы:
замужо́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| замужо́ўства | |
| замужо́ўства | |
| замужо́ўству | |
| замужо́ўства | |
| замужо́ўствам | |
| замужо́ўстве |
Крыніцы:
замузда́ны
прыметнік, якасны
| замузда́ны | замузда́ная | замузда́нае | замузда́ныя | |
| замузда́нага | замузда́най замузда́нае |
замузда́нага | замузда́ных | |
| замузда́наму | замузда́най | замузда́наму | замузда́ным | |
| замузда́ны ( замузда́нага ( |
замузда́ную | замузда́нае | замузда́ныя ( замузда́ных ( |
|
| замузда́ным | замузда́най замузда́наю |
замузда́ным | замузда́нымі | |
| замузда́ным | замузда́най | замузда́ным | замузда́ных | |
Крыніцы:
замузда́ны
прыметнік, адносны
| замузда́ны | замузда́ная | замузда́нае | замузда́ныя | |
| замузда́нага | замузда́най замузда́нае |
замузда́нага | замузда́ных | |
| замузда́наму | замузда́най | замузда́наму | замузда́ным | |
| замузда́ны ( замузда́нага ( |
замузда́ную | замузда́нае | замузда́ныя ( замузда́ных ( |
|
| замузда́ным | замузда́най замузда́наю |
замузда́ным | замузда́нымі | |
| замузда́ным | замузда́най | замузда́ным | замузда́ных | |
Крыніцы:
замузда́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| замузда́ны | замузда́ная | замузда́нае | замузда́ныя | |
| замузда́нага | замузда́най замузда́нае |
замузда́нага | замузда́ных | |
| замузда́наму | замузда́най | замузда́наму | замузда́ным | |
| замузда́ны ( замузда́нага ( |
замузда́ную | замузда́нае | замузда́ныя ( замузда́ных ( |
|
| замузда́ным | замузда́най замузда́наю |
замузда́ным | замузда́нымі | |
| замузда́ным | замузда́най | замузда́ным | замузда́ных | |
Крыніцы:
замузда́ць
‘закілзаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| замузда́ю | замузда́ем | |
| замузда́еш | замузда́еце | |
| замузда́е | замузда́юць | |
| Прошлы час | ||
| замузда́ў | замузда́лі | |
| замузда́ла | ||
| замузда́ла | ||
| Загадны лад | ||
| замузда́й | замузда́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| замузда́ўшы | ||
Крыніцы:
заму́здка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| заму́здка | заму́здкі | |
| заму́здкі | заму́здак | |
| заму́здцы | заму́здкам | |
| заму́здку | заму́здкі | |
| заму́здкай заму́здкаю |
заму́здкамі | |
| заму́здцы | заму́здках |
Крыніцы: