заняха́йваць
‘кідаць што-небудзь, адмаўляцца ад чаго-небудзь, пакідаць што-небудзь у занядбанні’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заняха́йваю |
заняха́йваем |
| 2-я ас. |
заняха́йваеш |
заняха́йваеце |
| 3-я ас. |
заняха́йвае |
заняха́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заняха́йваў |
заняха́йвалі |
| ж. |
заняха́йвала |
| н. |
заняха́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заняха́йвай |
заняха́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заняха́йваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заняха́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заняха́нне |
| Р. |
заняха́ння |
| Д. |
заняха́нню |
| В. |
заняха́нне |
| Т. |
заняха́ннем |
| М. |
заняха́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
заняха́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заняха́ны |
заняха́ная |
заняха́нае |
заняха́ныя |
| Р. |
заняха́нага |
заняха́най заняха́нае |
заняха́нага |
заняха́ных |
| Д. |
заняха́наму |
заняха́най |
заняха́наму |
заняха́ным |
| В. |
заняха́ны (неадуш.) заняха́нага (адуш.) |
заняха́ную |
заняха́нае |
заняха́ныя (неадуш.) заняха́ных (адуш.) |
| Т. |
заняха́ным |
заняха́най заняха́наю |
заняха́ным |
заняха́нымі |
| М. |
заняха́ным |
заняха́най |
заняха́ным |
заняха́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
заняха́ць
‘кінуць што-небудзь, адмовіцца ад чаго-небудзь, пакінуць што-небудзь у занядбанні’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заняха́ю |
заняха́ем |
| 2-я ас. |
заняха́еш |
заняха́еце |
| 3-я ас. |
заняха́е |
заняха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заняха́ў |
заняха́лі |
| ж. |
заняха́ла |
| н. |
заняха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заняха́й |
заняха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заняха́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Заняце́чча
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Заняце́чча |
| Р. |
Заняце́чча |
| Д. |
Заняце́ччу |
| В. |
Заняце́чча |
| Т. |
Заняце́ччам |
| М. |
Заняце́ччы |
заня́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
займу́ся |
зо́ймемся |
| 2-я ас. |
зо́ймешся |
зо́ймецеся |
| 3-я ас. |
зо́ймецца |
зо́ймуцца |
| Прошлы час |
| м. |
заня́ўся |
занялі́ся |
| ж. |
заняла́ся |
| н. |
заняло́ся |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
займі́ся |
займі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заня́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
заня́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заня́цце |
| Р. |
заня́цця |
| Д. |
заня́ццю |
| В. |
заня́цце |
| Т. |
заня́ццем |
| М. |
заня́цці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заня́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
займу́ |
зо́ймем |
| 2-я ас. |
зо́ймеш |
зо́ймеце |
| 3-я ас. |
зо́йме |
зо́ймуць |
| Прошлы час |
| м. |
заня́ў |
занялі́ |
| ж. |
заняла́ |
| н. |
заняло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
займі́ |
займі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заня́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.