Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

карыба́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карыба́нт карыба́нты
Р. карыба́нта карыба́нтаў
Д. карыба́нту карыба́нтам
В. карыба́нта карыба́нтаў
Т. карыба́нтам карыба́нтамі
М. карыба́нце карыба́нтах

Крыніцы: piskunou2012.

кары́бскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кары́бскі кары́бская кары́бскае кары́бскія
Р. кары́бскага кары́бскай
кары́бскае		 кары́бскага кары́бскіх
Д. кары́бскаму кары́бскай кары́бскаму кары́бскім
В. кары́бскі (неадуш.)
кары́бскага (адуш.)		 кары́бскую кары́бскае кары́бскія (неадуш.)
кары́бскіх (адуш.)
Т. кары́бскім кары́бскай
кары́бскаю		 кары́бскім кары́бскімі
М. кары́бскім кары́бскай кары́бскім кары́бскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Карыбу́тас

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Карыбу́тас Карыбу́тасы
Р. Карыбу́таса Карыбу́тасаў
Д. Карыбу́тасу Карыбу́тасам
В. Карыбу́таса Карыбу́тасаў
Т. Карыбу́тасам Карыбу́тасамі
М. Карыбу́тасе Карыбу́тасах

карыгава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карыгава́нне карыгава́нні
Р. карыгава́ння карыгава́нняў
Д. карыгава́нню карыгава́нням
В. карыгава́нне карыгава́нні
Т. карыгава́ннем карыгава́ннямі
М. карыгава́нні карыгава́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

карыгава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. карыгу́ецца карыгу́юцца
Прошлы час
м. карыгава́ўся карыгава́ліся
ж. карыгава́лася
н. карыгава́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

карыгава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карыгу́ю карыгу́ем
2-я ас. карыгу́еш карыгу́еце
3-я ас. карыгу́е карыгу́юць
Прошлы час
м. карыгава́ў карыгава́лі
ж. карыгава́ла
н. карыгава́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час карыгу́ючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

карыгі́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. карыгі́раванне
Р. карыгі́равання
Д. карыгі́раванню
В. карыгі́раванне
Т. карыгі́раваннем
М. карыгі́раванні

Крыніцы: piskunou2012.

карыгі́равацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. карыгі́руецца карыгі́руюцца
Прошлы час
м. карыгі́раваўся карыгі́раваліся
ж. карыгі́равалася
н. карыгі́равалася

Крыніцы: sbm2012.

карыгі́раваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карыгі́рую карыгі́руем
2-я ас. карыгі́руеш карыгі́руеце
3-я ас. карыгі́руе карыгі́руюць
Прошлы час
м. карыгі́раваў карыгі́равалі
ж. карыгі́равала
н. карыгі́равала
Загадны лад
2-я ас. карыгі́руй карыгі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карыгі́руючы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012.

кары́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кары́да
Р. кары́ды
Д. кары́дзе
В. кары́ду
Т. кары́дай
кары́даю
М. кары́дзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.