Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

духата́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духатво́рчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

духатво́рчы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	духатво́рчы	духатво́рчая	духатво́рчае	духатво́рчыя
Р.	духатво́рчага	духатво́рчай духатво́рчае	духатво́рчага	духатво́рчых
Д.	духатво́рчаму	духатво́рчай	духатво́рчаму	духатво́рчым
В.	духатво́рчы (неадуш.) духатво́рчага (адуш.)	духатво́рчую	духатво́рчае	духатво́рчыя (неадуш.) духатво́рчых (адуш.)
Т.	духатво́рчым	духатво́рчай духатво́рчаю	духатво́рчым	духатво́рчымі
М.	духатво́рчым	духатво́рчай	духатво́рчым	духатво́рчых

Крыніцы: piskunou2012.

духатво́рчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	духатво́рчы	духатво́рчая	духатво́рчае	духатво́рчыя
Р.	духатво́рчага	духатво́рчай духатво́рчае	духатво́рчага	духатво́рчых
Д.	духатво́рчаму	духатво́рчай	духатво́рчаму	духатво́рчым
В.	духатво́рчы (неадуш.) духатво́рчага (адуш.)	духатво́рчую	духатво́рчае	духатво́рчыя (неадуш.) духатво́рчых (адуш.)
Т.	духатво́рчым	духатво́рчай духатво́рчаю	духатво́рчым	духатво́рчымі
М.	духатво́рчым	духатво́рчай	духатво́рчым	духатво́рчых

Крыніцы: piskunou2012.

духатлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	духатлі́вы	духатлі́вая	духатлі́вае	духатлі́выя
Р.	духатлі́вага	духатлі́вай духатлі́вае	духатлі́вага	духатлі́вых
Д.	духатлі́ваму	духатлі́вай	духатлі́ваму	духатлі́вым
В.	духатлі́вы (неадуш.) духатлі́вага (адуш.)	духатлі́вую	духатлі́вае	духатлі́выя (неадуш.) духатлі́вых (адуш.)
Т.	духатлі́вым	духатлі́вай духатлі́ваю	духатлі́вым	духатлі́вымі
М.	духатлі́вым	духатлі́вай	духатлі́вым	духатлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Духаўля́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

духі́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

духме́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

духмя́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
духмя́на	духмя́ней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

духмя́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum