заме́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заме́руся |
заме́рымся |
| 2-я ас. |
заме́рышся |
заме́рыцеся |
| 3-я ас. |
заме́рыцца |
заме́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
заме́рыўся |
заме́рыліся |
| ж. |
заме́рылася |
| н. |
заме́рылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заме́рся |
заме́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заме́рыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заме́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заме́с |
заме́сы |
| Р. |
заме́су |
заме́саў |
| Д. |
заме́су |
заме́сам |
| В. |
заме́с |
заме́сы |
| Т. |
заме́сам |
заме́самі |
| М. |
заме́се |
заме́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заме́са
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заме́са |
заме́сы |
| Р. |
заме́сы |
заме́с |
| Д. |
заме́се |
заме́сам |
| В. |
заме́су |
заме́сы |
| Т. |
заме́сай заме́саю |
заме́самі |
| М. |
заме́се |
заме́сах |
Крыніцы:
piskunou2012.
заме́ска
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заме́ска |
заме́скі |
| Р. |
заме́скі |
заме́сак |
| Д. |
заме́сцы |
заме́скам |
| В. |
заме́ску |
заме́скі |
| Т. |
заме́скай заме́скаю |
заме́скамі |
| М. |
заме́сцы |
заме́сках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заме́ст
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заме́ста
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
заме́сці
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замяту́ |
замяцё́м |
| 2-я ас. |
замяце́ш |
замецяце́ |
| 3-я ас. |
замяце́ |
замяту́ць |
| Прошлы час |
| м. |
замё́ў |
замялі́ |
| ж. |
замяла́ |
| н. |
замяло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замяці́ |
замяці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замё́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
заме́таць
‘замятаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заме́таю |
заме́таем |
| 2-я ас. |
заме́таеш |
заме́таеце |
| 3-я ас. |
заме́тае |
заме́таюць |
| Прошлы час |
| м. |
заме́таў |
заме́талі |
| ж. |
заме́тала |
| н. |
заме́тала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заме́тай |
заме́тайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заме́таючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заме́тачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заме́тачка |
заме́тачкі |
| Р. |
заме́тачкі |
заме́тачак |
| Д. |
заме́тачцы |
заме́тачкам |
| В. |
заме́тачку |
заме́тачкі |
| Т. |
заме́тачкай заме́тачкаю |
заме́тачкамі |
| М. |
заме́тачцы |
заме́тачках |
Крыніцы:
piskunou2012.