заятро́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заятро́ны |
заятро́ная |
заятро́нае |
заятро́ныя |
| Р. |
заятро́нага |
заятро́най заятро́нае |
заятро́нага |
заятро́ных |
| Д. |
заятро́наму |
заятро́най |
заятро́наму |
заятро́ным |
| В. |
заятро́ны (неадуш.) заятро́нага (адуш.) |
заятро́ную |
заятро́нае |
заятро́ныя (неадуш.) заятро́ных (адуш.) |
| Т. |
заятро́ным |
заятро́най заятро́наю |
заятро́ным |
заятро́нымі |
| М. |
заятро́ным |
заятро́най |
заятро́ным |
заятро́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зая́трыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зая́тру |
зая́трым |
| 2-я ас. |
зая́трыш |
зая́трыце |
| 3-я ас. |
зая́трыць |
зая́траць |
| Прошлы час |
| м. |
зая́трыў |
зая́трылі |
| ж. |
зая́трыла |
| н. |
зая́трыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зая́тры |
зая́трыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зая́трыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заятрэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заятрэ́нне |
| Р. |
заятрэ́ння |
| Д. |
заятрэ́нню |
| В. |
заятрэ́нне |
| Т. |
заятрэ́ннем |
| М. |
заятрэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зая́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зая́ўка |
зая́ўкі |
| Р. |
зая́ўкі |
зая́вак |
| Д. |
зая́ўцы |
зая́ўкам |
| В. |
зая́ўку |
зая́ўкі |
| Т. |
зая́ўкай зая́ўкаю |
зая́ўкамі |
| М. |
зая́ўцы |
зая́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зая́ўкаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зая́ўкаю |
зая́ўкаем |
| 2-я ас. |
зая́ўкаеш |
зая́ўкаеце |
| 3-я ас. |
зая́ўкае |
зая́ўкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
зая́ўкаў |
зая́ўкалі |
| ж. |
зая́ўкала |
| н. |
зая́ўкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зая́ўкай |
зая́ўкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зая́ўкаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зая́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зая́ўлены |
зая́ўленая |
зая́ўленае |
зая́ўленыя |
| Р. |
зая́ўленага |
зая́ўленай зая́ўленае |
зая́ўленага |
зая́ўленых |
| Д. |
зая́ўленаму |
зая́ўленай |
зая́ўленаму |
зая́ўленым |
| В. |
зая́ўлены (неадуш.) зая́ўленага (адуш.) |
зая́ўленую |
зая́ўленае |
зая́ўленыя (неадуш.) зая́ўленых (адуш.) |
| Т. |
зая́ўленым |
зая́ўленай зая́ўленаю |
зая́ўленым |
зая́ўленымі |
| М. |
зая́ўленым |
зая́ўленай |
зая́ўленым |
зая́ўленых |
Кароткая форма: зая́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заяўля́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заяўля́льнік |
заяўля́льнікі |
| Р. |
заяўля́льніка |
заяўля́льнікаў |
| Д. |
заяўля́льніку |
заяўля́льнікам |
| В. |
заяўля́льніка |
заяўля́льнікаў |
| Т. |
заяўля́льнікам |
заяўля́льнікамі |
| М. |
заяўля́льніку |
заяўля́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
заяўля́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заяўля́льніца |
заяўля́льніцы |
| Р. |
заяўля́льніцы |
заяўля́льніц |
| Д. |
заяўля́льніцы |
заяўля́льніцам |
| В. |
заяўля́льніцу |
заяўля́льніц |
| Т. |
заяўля́льніцай заяўля́льніцаю |
заяўля́льніцамі |
| М. |
заяўля́льніцы |
заяўля́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.