кара́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кара́ннік | кара́ннікі | |
| кара́нніка | кара́ннікаў | |
| кара́нніку | кара́ннікам | |
| кара́ннік | кара́ннікі | |
| кара́ннікам | кара́ннікамі | |
| кара́нніку | кара́нніках |
Крыніцы:
кара́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| кара́ннік | кара́ннікі | |
| кара́нніка | кара́ннікаў | |
| кара́нніку | кара́ннікам | |
| кара́ннік | кара́ннікі | |
| кара́ннікам | кара́ннікамі | |
| кара́нніку | кара́нніках |
Крыніцы:
каранні́к
‘конь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каранні́к | караннікі́ | |
| каранніка́ | каранніко́ў | |
| каранніку́ | каранніка́м | |
| каранніка́ | каранніко́ў | |
| каранніко́м | каранніка́мі | |
| каранніку́ | каранніка́х |
Крыніцы:
каранні́к
‘вулей’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каранні́к | караннікі́ | |
| каранніка́ | каранніко́ў | |
| каранніку́ | каранніка́м | |
| каранні́к | караннікі́ | |
| каранніко́м | каранніка́мі | |
| каранніку́ | каранніка́х |
Крыніцы:
карано́ваны
прыметнік, адносны
| карано́ваны | карано́ваная | карано́ванае | карано́ваныя | |
| карано́ванага | карано́ванай карано́ванае |
карано́ванага | карано́ваных | |
| карано́ванаму | карано́ванай | карано́ванаму | карано́ваным | |
| карано́ваны карано́ванага |
карано́ваную | карано́ванае | карано́ваныя | |
| карано́ваным | карано́ванай карано́ванаю |
карано́ваным | карано́ванымі | |
| карано́ваным | карано́ванай | карано́ваным | карано́ваных | |
Крыніцы:
карано́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
| карано́ваны | карано́ваная | карано́ванае | карано́ваныя | |
| карано́ванага | карано́ванай карано́ванае |
карано́ванага | карано́ваных | |
| карано́ванаму | карано́ванай | карано́ванаму | карано́ваным | |
| карано́ваны карано́ванага |
карано́ваную | карано́ванае | карано́ваныя | |
| карано́ваным | карано́ванай карано́ванаю |
карано́ваным | карано́ванымі | |
| карано́ваным | карано́ванай | карано́ваным | карано́ваных | |
Крыніцы:
карано́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| карано́ваны | карано́ваная | карано́ванае | карано́ваныя | |
| карано́ванага | карано́ванай карано́ванае |
карано́ванага | карано́ваных | |
| карано́ванаму | карано́ванай | карано́ванаму | карано́ваным | |
| карано́ваны карано́ванага |
карано́ваную | карано́ванае | карано́ваныя | |
| карано́ваным | карано́ванай карано́ванаю |
карано́ваным | карано́ванымі | |
| карано́ваным | карано́ванай | карано́ваным | карано́ваных | |
Крыніцы:
карано́граф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| карано́граф | карано́графы | |
| карано́графа | карано́графаў | |
| карано́графу | карано́графам | |
| карано́граф | карано́графы | |
| карано́графам | карано́графамі | |
| карано́графе | карано́графах |
Крыніцы:
каранты́ш
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| каранты́ш | карантышы́ | |
| карантыша́ | карантышо́ў | |
| карантышу́ | карантыша́м | |
| карантыша́ | карантышо́ў | |
| карантышо́м | карантыша́мі | |
| карантышу́ | карантыша́х |
Крыніцы:
каранты́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| каранты́шка | каранты́шкі | |
| каранты́шкі | каранты́шак | |
| каранты́шцы | каранты́шкам | |
| каранты́шку | каранты́шак | |
| каранты́шкай каранты́шкаю |
каранты́шкамі | |
| каранты́шцы | каранты́шках |
Крыніцы:
каранты́шны
прыметнік, якасны
| каранты́шны | каранты́шная | каранты́шнае | каранты́шныя | |
| каранты́шнага | каранты́шнай каранты́шнае |
каранты́шнага | каранты́шных | |
| каранты́шнаму | каранты́шнай | каранты́шнаму | каранты́шным | |
| каранты́шны ( каранты́шнага ( |
каранты́шную | каранты́шнае | каранты́шныя ( каранты́шных ( |
|
| каранты́шным | каранты́шнай каранты́шнаю |
каранты́шным | каранты́шнымі | |
| каранты́шным | каранты́шнай | каранты́шным | каранты́шных | |
Крыніцы: