Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

каралько́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каралько́вы каралько́вая каралько́вае каралько́выя
Р. каралько́вага каралько́вай
каралько́вае		 каралько́вага каралько́вых
Д. каралько́ваму каралько́вай каралько́ваму каралько́вым
В. каралько́вы (неадуш.)
каралько́вага (адуш.)		 каралько́вую каралько́вае каралько́выя (неадуш.)
каралько́вых (адуш.)
Т. каралько́вым каралько́вай
каралько́ваю		 каралько́вым каралько́вымі
М. каралько́вым каралько́вай каралько́вым каралько́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

кара́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. кара́льнасць
Р. кара́льнасці
Д. кара́льнасці
В. кара́льнасць
Т. кара́льнасцю
М. кара́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кара́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кара́льны кара́льная кара́льнае кара́льныя
Р. кара́льнага кара́льнай
кара́льнае		 кара́льнага кара́льных
Д. кара́льнаму кара́льнай кара́льнаму кара́льным
В. кара́льны (неадуш.)
кара́льнага (адуш.)		 кара́льную кара́льнае кара́льныя (неадуш.)
кара́льных (адуш.)
Т. кара́льным кара́льнай
кара́льнаю		 кара́льным кара́льнымі
М. кара́льным кара́льнай кара́льным кара́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каралю́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каралю́нцы
Р. Каралю́нцаў
Д. Каралю́нцам
В. Каралю́нцы
Т. Каралю́нцамі
М. Каралю́нцах

кара́ля

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кара́ля кара́лі
Р. кара́лі кара́ляў
Д. кара́лі кара́лям
В. кара́лю кара́лі
Т. кара́ляй
кара́ляю		 кара́лямі
М. кара́лі кара́лях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каралява́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. каралява́нне
Р. каралява́ння
Д. каралява́нню
В. каралява́нне
Т. каралява́ннем
М. каралява́нні

Крыніцы: piskunou2012.

каралява́ць

‘жыць у раскошы’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каралю́ю каралю́ем
2-я ас. каралю́еш каралю́еце
3-я ас. каралю́е каралю́юць
Прошлы час
м. каралява́ў каралява́лі
ж. каралява́ла
н. каралява́ла
Загадны лад
2-я ас. каралю́й каралю́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каралю́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

карама́заўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карама́заўскі карама́заўская карама́заўскае карама́заўскія
Р. карама́заўскага карама́заўскай
карама́заўскае		 карама́заўскага карама́заўскіх
Д. карама́заўскаму карама́заўскай карама́заўскаму карама́заўскім
В. карама́заўскі (неадуш.)
карама́заўскага (адуш.)		 карама́заўскую карама́заўскае карама́заўскія (неадуш.)
карама́заўскіх (адуш.)
Т. карама́заўскім карама́заўскай
карама́заўскаю		 карама́заўскім карама́заўскімі
М. карама́заўскім карама́заўскай карама́заўскім карама́заўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

карама́заўшчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. карама́заўшчына
Р. карама́заўшчыны
Д. карама́заўшчыне
В. карама́заўшчыну
Т. карама́заўшчынай
карама́заўшчынаю
М. карама́заўшчыне

Крыніцы: piskunou2012.

кара́мара

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кара́мара кара́мары
Р. кара́мары кара́мар
Д. кара́мары кара́марам
В. кара́мару кара́мар
Т. кара́марай
кара́мараю		 кара́марамі
М. кара́мары кара́марах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.