Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каракалпа́кскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каракалпа́кскі	каракалпа́кская	каракалпа́кскае	каракалпа́кскія
Р.	каракалпа́кскага	каракалпа́кскай каракалпа́кскае	каракалпа́кскага	каракалпа́кскіх
Д.	каракалпа́кскаму	каракалпа́кскай	каракалпа́кскаму	каракалпа́кскім
В.	каракалпа́кскі (неадуш.) каракалпа́кскага (адуш.)	каракалпа́кскую	каракалпа́кскае	каракалпа́кскія (неадуш.) каракалпа́кскіх (адуш.)
Т.	каракалпа́кскім	каракалпа́кскай каракалпа́кскаю	каракалпа́кскім	каракалпа́кскімі
М.	каракалпа́кскім	каракалпа́кскай	каракалпа́кскім	каракалпа́кскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

каракалпа́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	каракалпа́чка	каракалпа́чкі
Р.	каракалпа́чкі	каракалпа́чак
Д.	каракалпа́чцы	каракалпа́чкам
В.	каракалпа́чку	каракалпа́чак
Т.	каракалпа́чкай каракалпа́чкаю	каракалпа́чкамі
М.	каракалпа́чцы	каракалпа́чках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каракару́м

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

каракару́мскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	каракару́мскі	каракару́мская	каракару́мскае	каракару́мскія
Р.	каракару́мскага	каракару́мскай каракару́мскае	каракару́мскага	каракару́мскіх
Д.	каракару́мскаму	каракару́мскай	каракару́мскаму	каракару́мскім
В.	каракару́мскі (неадуш.) каракару́мскага (адуш.)	каракару́мскую	каракару́мскае	каракару́мскія (неадуш.) каракару́мскіх (адуш.)
Т.	каракару́мскім	каракару́мскай каракару́мскаю	каракару́мскім	каракару́мскімі
М.	каракару́мскім	каракару́мскай	каракару́мскім	каракару́мскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Кара́кас

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

кара́каскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кара́каскі	кара́каская	кара́каскае	кара́каскія
Р.	кара́каскага	кара́каскай кара́каскае	кара́каскага	кара́каскіх
Д.	кара́каскаму	кара́каскай	кара́каскаму	кара́каскім
В.	кара́каскі (неадуш.) кара́каскага (адуш.)	кара́каскую	кара́каскае	кара́каскія (неадуш.) кара́каскіх (адуш.)
Т.	кара́каскім	кара́каскай кара́каскаю	кара́каскім	кара́каскімі
М.	кара́каскім	кара́каскай	кара́каскім	кара́каскіх

Крыніцы: piskunou2012.

карака́ціца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кара́кскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кара́кскі	кара́кская	кара́кскае	кара́кскія
Р.	кара́кскага	кара́кскай кара́кскае	кара́кскага	кара́кскіх
Д.	кара́кскаму	кара́кскай	кара́кскаму	кара́кскім
В.	кара́кскі (неадуш.) кара́кскага (адуш.)	кара́кскую	кара́кскае	кара́кскія (неадуш.) кара́кскіх (адуш.)
Т.	кара́кскім	кара́кскай кара́кскаю	кара́кскім	кара́кскімі
М.	кара́кскім	кара́кскай	кара́кскім	кара́кскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

кара́кулевы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кара́кулевы	кара́кулевая	кара́кулевае	кара́кулевыя
Р.	кара́кулевага	кара́кулевай кара́кулевае	кара́кулевага	кара́кулевых
Д.	кара́кулеваму	кара́кулевай	кара́кулеваму	кара́кулевым
В.	кара́кулевы (неадуш.) кара́кулевага (адуш.)	кара́кулевую	кара́кулевае	кара́кулевыя (неадуш.) кара́кулевых (адуш.)
Т.	кара́кулевым	кара́кулевай кара́кулеваю	кара́кулевым	кара́кулевымі
М.	кара́кулевым	кара́кулевай	кара́кулевым	кара́кулевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Кара́кулічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum