канквістадо́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канквістадо́р |
канквістадо́ры |
| Р. |
канквістадо́ра |
канквістадо́раў |
| Д. |
канквістадо́ру |
канквістадо́рам |
| В. |
канквістадо́ра |
канквістадо́раў |
| Т. |
канквістадо́рам |
канквістадо́рамі |
| М. |
канквістадо́ру |
канквістадо́рах |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.
канкістадо́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канкістадо́р |
канкістадо́ры |
| Р. |
канкістадо́ра |
канкістадо́раў |
| Д. |
канкістадо́ру |
канкістадо́рам |
| В. |
канкістадо́ра |
канкістадо́раў |
| Т. |
канкістадо́рам |
канкістадо́рамі |
| М. |
канкістадо́ру |
канкістадо́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
канкла́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
канкла́ў |
| Р. |
канкла́ва |
| Д. |
канкла́ву |
| В. |
канкла́ў |
| Т. |
канкла́вам |
| М. |
канкла́ве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ка́нклес
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́нклес |
ка́нклесы |
| Р. |
ка́нклеса |
ка́нклесаў |
| Д. |
ка́нклесу |
ка́нклесам |
| В. |
ка́нклес |
ка́нклесы |
| Т. |
ка́нклесам |
ка́нклесамі |
| М. |
ка́нклесе |
ка́нклесах |
Крыніцы:
piskunou2012.
канклю́зія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канклю́зія |
канклю́зіі |
| Р. |
канклю́зіі |
канклю́зій |
| Д. |
канклю́зіі |
канклю́зіям |
| В. |
канклю́зію |
канклю́зіі |
| Т. |
канклю́зіяй канклю́зіяю |
канклю́зіямі |
| М. |
канклю́зіі |
канклю́зіях |
Крыніцы:
piskunou2012.
канко́рс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канко́рс |
канко́рсы |
| Р. |
канко́рса |
канко́рсаў |
| Д. |
канко́рсу |
канко́рсам |
| В. |
канко́рс |
канко́рсы |
| Т. |
канко́рсам |
канко́рсамі |
| М. |
канко́рсе |
канко́рсах |
Крыніцы:
piskunou2012.
канкро́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канкро́ід |
канкро́іды |
| Р. |
канкро́іду |
канкро́ідаў |
| Д. |
канкро́іду |
канкро́ідам |
| В. |
канкро́ід |
канкро́іды |
| Т. |
канкро́ідам |
канкро́ідамі |
| М. |
канкро́ідзе |
канкро́ідах |
Крыніцы:
piskunou2012.
канкрыні́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
канкрыні́т |
канкрыні́ты |
| Р. |
канкрыні́ту |
канкрыні́таў |
| Д. |
канкрыні́ту |
канкрыні́там |
| В. |
канкрыні́т |
канкрыні́ты |
| Т. |
канкрыні́там |
канкрыні́тамі |
| М. |
канкрыні́це |
канкрыні́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.