вуркаце́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вуркаце́нне | |
| вуркаце́ння | |
| вуркаце́нню | |
| вуркаце́нне | |
| вуркаце́ннем | |
| вуркаце́нні |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніву́ркаць
‘бурчаць, сварыцца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ву́ркаю | ву́ркаем | |
| ву́ркаеш | ву́ркаеце | |
| ву́ркае | ву́ркаюць | |
| Прошлы час | ||
| ву́ркаў | ву́ркалі | |
| ву́ркала | ||
| ву́ркала | ||
| Загадны лад | ||
| ву́ркай | ву́ркайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ву́ркаючы | ||
Крыніцы:
ву́ркнуць
‘аднакратны да вуркаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| ву́ркну | ву́ркнем | |
| ву́ркнеш | ву́ркнеце | |
| ву́ркне | ву́ркнуць | |
| Прошлы час | ||
| ву́ркнуў | ву́ркнулі | |
| ву́ркнула | ||
| ву́ркнула | ||
| Загадны лад | ||
| ву́ркні | ву́ркніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ву́ркнуўшы | ||
Крыніцы:
вурну́ць
‘украсці каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| вурну́ | вурнё́м | |
| вурне́ш | вурняце́ | |
| вурне́ | вурну́ць | |
| Прошлы час | ||
| вурну́ў | вурну́лі | |
| вурну́ла | ||
| вурну́ла | ||
| Загадны лад | ||
| вурні́ | вурні́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| вурну́ўшы | ||
Крыніцы:
вурча́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вурча́нне | вурча́нні | |
| вурча́ння | вурча́нняў | |
| вурча́нню | вурча́нням | |
| вурча́нне | вурча́нні | |
| вурча́ннем | вурча́ннямі | |
| вурча́нні | вурча́ннях |
Крыніцы:
вурча́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| вурчу́ | вурчы́м | |
| вурчы́ш | вурчыце́ | |
| вурчы́ць | вурча́ць | |
| Прошлы час | ||
| вурча́ў | вурча́лі | |
| вурча́ла | ||
| вурча́ла | ||
| Загадны лад | ||
| вурчы́ | вурчы́це | |
Крыніцы:
вурчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вурчэ́нне | |
| вурчэ́ння | |
| вурчэ́нню | |
| вурчэ́нне | |
| вурчэ́ннем | |
| вурчэ́нні |
Крыніцы:
вурчэ́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| вурчу́ | вурчы́м | |
| вурчы́ш | вурчыце́ | |
| вурчы́ць | вурча́ць | |
| Прошлы час | ||
| вурчэ́ў | вурчэ́лі | |
| вурчэ́ла | ||
| вурчэ́ла | ||
| Загадны лад | ||
| вурчы́ | вурчы́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| вурчучы́ | ||
Крыніцы:
ву́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ву́с | ву́сы | |
| ву́са | вусо́ў | |
| ву́су | вуса́м | |
| ву́с | ву́сы | |
| ву́сам | вуса́мі | |
| ву́се | вуса́х |
Крыніцы:
Ву́сава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Ву́сава | |
| Ву́сава | |
| Ву́саву | |
| Ву́сава | |
| Ву́савам | |
| Ву́саве |