Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

канурба́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канурба́цыя канурба́цыі
Р. канурба́цыі канурба́цый
Д. канурба́цыі канурба́цыям
В. канурба́цыю канурба́цыі
Т. канурба́цыяй
канурба́цыяю
канурба́цыямі
М. канурба́цыі канурба́цыях

Крыніцы: piskunou2012.

кану́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кану́рка кану́ркі
Р. кану́ркі кану́рак
Д. кану́рцы кану́ркам
В. кану́рку кану́ркі
Т. кану́ркай
кану́ркаю
кану́ркамі
М. кану́рцы кану́рках

Крыніцы: piskunou2012.

кану́фер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кану́фер
Р. кану́феру
Д. кану́феру
В. кану́фер
Т. кану́ферам
М. кану́феры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ка́нуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ка́ну ка́нем
2-я ас. ка́неш ка́неце
3-я ас. ка́не ка́нуць
Прошлы час
м. ка́нуў ка́нулі
ж. ка́нула
н. ка́нула
Дзеепрыслоўе
прош. час ка́нуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канфабуля́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. канфабуля́цыя
Р. канфабуля́цыі
Д. канфабуля́цыі
В. канфабуля́цыю
Т. канфабуля́цыяй
канфабуля́цыяю
М. канфабуля́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

канфа́йнмент

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канфа́йнмент канфа́йнменты
Р. канфа́йнменту канфа́йнментаў
Д. канфа́йнменту канфа́йнментам
В. канфа́йнмент канфа́йнменты
Т. канфа́йнментам канфа́йнментамі
М. канфа́йнменце канфа́йнментах

Крыніцы: piskunou2012.

канфака́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. канфака́льнасць
Р. канфака́льнасці
Д. канфака́льнасці
В. канфака́льнасць
Т. канфака́льнасцю
М. канфака́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

канфака́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канфака́льны канфака́льная канфака́льнае канфака́льныя
Р. канфака́льнага канфака́льнай
канфака́льнае
канфака́льнага канфака́льных
Д. канфака́льнаму канфака́льнай канфака́льнаму канфака́льным
В. канфака́льны (неадуш.)
канфака́льнага (адуш.)
канфака́льную канфака́льнае канфака́льныя (неадуш.)
канфака́льных (адуш.)
Т. канфака́льным канфака́льнай
канфака́льнаю
канфака́льным канфака́льнымі
М. канфака́льным канфака́льнай канфака́льным канфака́льных

Крыніцы: piskunou2012.

ка́нфар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́нфар ка́нфары
Р. ка́нфара ка́нфараў
Д. ка́нфару ка́нфарам
В. ка́нфар ка́нфары
Т. ка́нфарам ка́нфарамі
М. ка́нфары ка́нфарах

Крыніцы: piskunou2012.

канфа́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. канфа́рка
Р. канфа́ркі
Д. канфа́рцы
В. канфа́рку
Т. канфа́ркай
канфа́ркаю
М. канфа́рцы

Крыніцы: piskunou2012.