закі́дванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закі́дванне |
| Р. |
закі́двання |
| Д. |
закі́дванню |
| В. |
закі́дванне |
| Т. |
закі́дваннем |
| М. |
закі́дванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
закі́двацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закі́дваюся |
закі́дваемся |
| 2-я ас. |
закі́дваешся |
закі́дваецеся |
| 3-я ас. |
закі́дваецца |
закі́дваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
закі́дваўся |
закі́дваліся |
| ж. |
закі́двалася |
| н. |
закі́двалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закі́двайся |
закі́двайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закі́дваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
закі́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закі́дваю |
закі́дваем |
| 2-я ас. |
закі́дваеш |
закі́дваеце |
| 3-я ас. |
закі́двае |
закі́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
закі́дваў |
закі́двалі |
| ж. |
закі́двала |
| н. |
закі́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закі́двай |
закі́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закі́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закі́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закі́дка |
закі́дкі |
| Р. |
закі́дкі |
закі́дак |
| Д. |
закі́дцы |
закі́дкам |
| В. |
закі́дку |
закі́дкі |
| Т. |
закі́дкай закі́дкаю |
закі́дкамі |
| М. |
закі́дцы |
закі́дках |
Крыніцы:
piskunou2012.
закідны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закідны́ |
закідна́я |
закідно́е |
закідны́я |
| Р. |
закідно́га |
закідно́й закідно́е |
закідно́га |
закідны́х |
| Д. |
закідно́му |
закідно́й |
закідно́му |
закідны́м |
| В. |
закідны́ (неадуш.) закідно́га (адуш.) |
закідну́ю |
закідно́е |
закідны́я (неадуш.) закідны́х (адуш.) |
| Т. |
закідны́м |
закідно́й закідно́ю |
закідны́м |
закідны́мі |
| М. |
закідны́м |
закідно́й |
закідны́м |
закідны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
закі́дыш
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закі́дыш |
закі́дышы |
| Р. |
закі́дыша |
закі́дышаў |
| Д. |
закі́дышу |
закі́дышам |
| В. |
закі́дыша |
закі́дышаў |
| Т. |
закі́дышам |
закі́дышамі |
| М. |
закі́дышу |
закі́дышах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Закі́й
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Закі́й |
| Р. |
Закі́я |
| Д. |
Закі́ю |
| В. |
Закі́й |
| Т. |
Закі́ем |
| М. |
Закі́і |
закілга́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закілга́ю |
закілга́ем |
| 2-я ас. |
закілга́еш |
закілга́еце |
| 3-я ас. |
закілга́е |
закілга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
закілга́ў |
закілга́лі |
| ж. |
закілга́ла |
| н. |
закілга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закілга́й |
закілга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закілга́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закілза́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закілза́ны |
закілза́ная |
закілза́нае |
закілза́ныя |
| Р. |
закілза́нага |
закілза́най закілза́нае |
закілза́нага |
закілза́ных |
| Д. |
закілза́наму |
закілза́най |
закілза́наму |
закілза́ным |
| В. |
закілза́ны (неадуш.) закілза́нага (адуш.) |
закілза́ную |
закілза́нае |
закілза́ныя (неадуш.) закілза́ных (адуш.) |
| Т. |
закілза́ным |
закілза́най закілза́наю |
закілза́ным |
закілза́нымі |
| М. |
закілза́ным |
закілза́най |
закілза́ным |
закілза́ных |
Кароткая форма: закілза́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.