Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кантані́сцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кантані́сцкі	кантані́сцкая	кантані́сцкае	кантані́сцкія
Р.	кантані́сцкага	кантані́сцкай кантані́сцкае	кантані́сцкага	кантані́сцкіх
Д.	кантані́сцкаму	кантані́сцкай	кантані́сцкаму	кантані́сцкім
В.	кантані́сцкі (неадуш.) кантані́сцкага (адуш.)	кантані́сцкую	кантані́сцкае	кантані́сцкія (неадуш.) кантані́сцкіх (адуш.)
Т.	кантані́сцкім	кантані́сцкай кантані́сцкаю	кантані́сцкім	кантані́сцкімі
М.	кантані́сцкім	кантані́сцкай	кантані́сцкім	кантані́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ка́нтар

‘пеўчы’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

ка́нтар

‘від аброці’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

кантарафілі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	кантарафілі́я
Р.	кантарафілі́і
Д.	кантарафілі́і
В.	кантарафілі́ю
Т.	кантарафілі́яй кантарафілі́яю
М.	кантарафілі́і

Крыніцы: piskunou2012.

Кантаро́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ка́нтарскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ка́нтарскі	ка́нтарская	ка́нтарскае	ка́нтарскія
Р.	ка́нтарскага	ка́нтарскай ка́нтарскае	ка́нтарскага	ка́нтарскіх
Д.	ка́нтарскаму	ка́нтарскай	ка́нтарскаму	ка́нтарскім
В.	ка́нтарскі (неадуш.) ка́нтарскага (адуш.)	ка́нтарскую	ка́нтарскае	ка́нтарскія (неадуш.) ка́нтарскіх (адуш.)
Т.	ка́нтарскім	ка́нтарскай ка́нтарскаю	ка́нтарскім	ка́нтарскімі
М.	ка́нтарскім	ка́нтарскай	ка́нтарскім	ка́нтарскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

кантарыдзі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

кантаструга́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кантаструга́льны	кантаструга́льная	кантаструга́льнае	кантаструга́льныя
Р.	кантаструга́льнага	кантаструга́льнай кантаструга́льнае	кантаструга́льнага	кантаструга́льных
Д.	кантаструга́льнаму	кантаструга́льнай	кантаструга́льнаму	кантаструга́льным
В.	кантаструга́льны (неадуш.) кантаструга́льнага (адуш.)	кантаструга́льную	кантаструга́льнае	кантаструга́льныя (неадуш.) кантаструга́льных (адуш.)
Т.	кантаструга́льным	кантаструга́льнай кантаструга́льнаю	кантаструга́льным	кантаструга́льнымі
М.	кантаструга́льным	кантаструга́льнай	кантаструга́льным	кантаструга́льных

Крыніцы: piskunou2012.

канта́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канта́тна-аратарыя́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канта́тна-аратарыя́льны	канта́тна-аратарыя́льная	канта́тна-аратарыя́льнае	канта́тна-аратарыя́льныя
Р.	канта́тна-аратарыя́льнага	канта́тна-аратарыя́льнай канта́тна-аратарыя́льнае	канта́тна-аратарыя́льнага	канта́тна-аратарыя́льных
Д.	канта́тна-аратарыя́льнаму	канта́тна-аратарыя́льнай	канта́тна-аратарыя́льнаму	канта́тна-аратарыя́льным
В.	канта́тна-аратарыя́льны (неадуш.) канта́тна-аратарыя́льнага (адуш.)	канта́тна-аратарыя́льную	канта́тна-аратарыя́льнае	канта́тна-аратарыя́льныя (неадуш.) канта́тна-аратарыя́льных (адуш.)
Т.	канта́тна-аратарыя́льным	канта́тна-аратарыя́льнай канта́тна-аратарыя́льнаю	канта́тна-аратарыя́льным	канта́тна-аратарыя́льнымі
М.	канта́тна-аратарыя́льным	канта́тна-аратарыя́льнай	канта́тна-аратарыя́льным	канта́тна-аратарыя́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum