Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канстытуі́равацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	канстытуі́руецца	канстытуі́руюцца
Прошлы час
м.	канстытуі́раваўся	канстытуі́раваліся
ж.	канстытуі́равалася
н.	канстытуі́равалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час	канстытуі́руючыся

Крыніцы: piskunou2012.

канстытуі́раваць

‘надаць (надаваць) законную сілу чаму-небудзь (акту, аб'яднанню і пад.); устанавіць (устанаўліваць) склад чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	канстытуі́рую	канстытуі́руем
2-я ас.	канстытуі́руеш	канстытуі́руеце
3-я ас.	канстытуі́руе	канстытуі́руюць
Прошлы час
м.	канстытуі́раваў	канстытуі́равалі
ж.	канстытуі́равала
н.	канстытуі́равала
Загадны лад
2-я ас.	канстытуі́руй	канстытуі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	канстытуі́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

канстытуі́раваць

‘надаць (надаваць) законную сілу чаму-небудзь (акту, аб'яднанню і пад.); устанавіць (устанаўліваць) склад чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	канстытуі́рую	канстытуі́руем
2-я ас.	канстытуі́руеш	канстытуі́руеце
3-я ас.	канстытуі́руе	канстытуі́руюць
Прошлы час
м.	канстытуі́раваў	канстытуі́равалі
ж.	канстытуі́равала
н.	канстытуі́равала
Загадны лад
2-я ас.	канстытуі́руй	канстытуі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час	канстытуі́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

канстытуты́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канстытуты́ўны	канстытуты́ўная	канстытуты́ўнае	канстытуты́ўныя
Р.	канстытуты́ўнага	канстытуты́ўнай канстытуты́ўнае	канстытуты́ўнага	канстытуты́ўных
Д.	канстытуты́ўнаму	канстытуты́ўнай	канстытуты́ўнаму	канстытуты́ўным
В.	канстытуты́ўны (неадуш.) канстытуты́ўнага (адуш.)	канстытуты́ўную	канстытуты́ўнае	канстытуты́ўныя (неадуш.) канстытуты́ўных (адуш.)
Т.	канстытуты́ўным	канстытуты́ўнай канстытуты́ўнаю	канстытуты́ўным	канстытуты́ўнымі
М.	канстытуты́ўным	канстытуты́ўнай	канстытуты́ўным	канстытуты́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

канстытуцы́йна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
канстытуцы́йна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

канстытуцы́йнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	канстытуцы́йнасць
Р.	канстытуцы́йнасці
Д.	канстытуцы́йнасці
В.	канстытуцы́йнасць
Т.	канстытуцы́йнасцю
М.	канстытуцы́йнасці

Крыніцы: piskunou2012.

канстытуцы́йна-дэмакраты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канстытуцы́йна-дэмакраты́чны	канстытуцы́йна-дэмакраты́чная	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнае	канстытуцы́йна-дэмакраты́чныя
Р.	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнага	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнай канстытуцы́йна-дэмакраты́чнае	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнага	канстытуцы́йна-дэмакраты́чных
Д.	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнаму	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнай	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнаму	канстытуцы́йна-дэмакраты́чным
В.	канстытуцы́йна-дэмакраты́чны (неадуш.) канстытуцы́йна-дэмакраты́чнага (адуш.)	канстытуцы́йна-дэмакраты́чную	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнае	канстытуцы́йна-дэмакраты́чныя (неадуш.) канстытуцы́йна-дэмакраты́чных (адуш.)
Т.	канстытуцы́йна-дэмакраты́чным	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнай канстытуцы́йна-дэмакраты́чнаю	канстытуцы́йна-дэмакраты́чным	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнымі
М.	канстытуцы́йна-дэмакраты́чным	канстытуцы́йна-дэмакраты́чнай	канстытуцы́йна-дэмакраты́чным	канстытуцы́йна-дэмакраты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

канстытуцы́йна-манархі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канстытуцы́йна-манархі́чны	канстытуцы́йна-манархі́чная	канстытуцы́йна-манархі́чнае	канстытуцы́йна-манархі́чныя
Р.	канстытуцы́йна-манархі́чнага	канстытуцы́йна-манархі́чнай канстытуцы́йна-манархі́чнае	канстытуцы́йна-манархі́чнага	канстытуцы́йна-манархі́чных
Д.	канстытуцы́йна-манархі́чнаму	канстытуцы́йна-манархі́чнай	канстытуцы́йна-манархі́чнаму	канстытуцы́йна-манархі́чным
В.	канстытуцы́йна-манархі́чны (неадуш.) канстытуцы́йна-манархі́чнага (адуш.)	канстытуцы́йна-манархі́чную	канстытуцы́йна-манархі́чнае	канстытуцы́йна-манархі́чныя (неадуш.) канстытуцы́йна-манархі́чных (адуш.)
Т.	канстытуцы́йна-манархі́чным	канстытуцы́йна-манархі́чнай канстытуцы́йна-манархі́чнаю	канстытуцы́йна-манархі́чным	канстытуцы́йна-манархі́чнымі
М.	канстытуцы́йна-манархі́чным	канстытуцы́йна-манархі́чнай	канстытуцы́йна-манархі́чным	канстытуцы́йна-манархі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

канстытуцы́йна-паўнамо́цны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канстытуцы́йна-паўнамо́цны	канстытуцы́йна-паўнамо́цная	канстытуцы́йна-паўнамо́цнае	канстытуцы́йна-паўнамо́цныя
Р.	канстытуцы́йна-паўнамо́цнага	канстытуцы́йна-паўнамо́цнай канстытуцы́йна-паўнамо́цнае	канстытуцы́йна-паўнамо́цнага	канстытуцы́йна-паўнамо́цных
Д.	канстытуцы́йна-паўнамо́цнаму	канстытуцы́йна-паўнамо́цнай	канстытуцы́йна-паўнамо́цнаму	канстытуцы́йна-паўнамо́цным
В.	канстытуцы́йна-паўнамо́цны (неадуш.) канстытуцы́йна-паўнамо́цнага (адуш.)	канстытуцы́йна-паўнамо́цную	канстытуцы́йна-паўнамо́цнае	канстытуцы́йна-паўнамо́цныя (неадуш.) канстытуцы́йна-паўнамо́цных (адуш.)
Т.	канстытуцы́йна-паўнамо́цным	канстытуцы́йна-паўнамо́цнай канстытуцы́йна-паўнамо́цнаю	канстытуцы́йна-паўнамо́цным	канстытуцы́йна-паўнамо́цнымі
М.	канстытуцы́йна-паўнамо́цным	канстытуцы́йна-паўнамо́цнай	канстытуцы́йна-паўнамо́цным	канстытуцы́йна-паўнамо́цных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

канстытуцы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	канстытуцы́йны	канстытуцы́йная	канстытуцы́йнае	канстытуцы́йныя
Р.	канстытуцы́йнага	канстытуцы́йнай канстытуцы́йнае	канстытуцы́йнага	канстытуцы́йных
Д.	канстытуцы́йнаму	канстытуцы́йнай	канстытуцы́йнаму	канстытуцы́йным
В.	канстытуцы́йны (неадуш.) канстытуцы́йнага (адуш.)	канстытуцы́йную	канстытуцы́йнае	канстытуцы́йныя (неадуш.) канстытуцы́йных (адуш.)
Т.	канстытуцы́йным	канстытуцы́йнай канстытуцы́йнаю	канстытуцы́йным	канстытуцы́йнымі
М.	канстытуцы́йным	канстытуцы́йнай	канстытуцы́йным	канстытуцы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)