Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абвгджзклмнопрстуфхцчшыэ’

адпраўля́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адпраўля́льніца адпраўля́льніцы
Р. адпраўля́льніцы адпраўля́льніц
Д. адпраўля́льніцы адпраўля́льніцам
В. адпраўля́льніцу адпраўля́льніц
Т. адпраўля́льніцай
адпраўля́льніцаю		 адпраўля́льніцамі
М. адпраўля́льніцы адпраўля́льніцах

Крыніцы: piskunou2012.

адпраўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адпраўля́юся адпраўля́емся
2-я ас. адпраўля́ешся адпраўля́ецеся
3-я ас. адпраўля́ецца адпраўля́юцца
Прошлы час
м. адпраўля́ўся адпраўля́ліся
ж. адпраўля́лася
н. адпраўля́лася
Загадны лад
2-я ас. адпраўля́йся адпраўля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час адпраўля́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адпраўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адпраўля́ю адпраўля́ем
2-я ас. адпраўля́еш адпраўля́еце
3-я ас. адпраўля́е адпраўля́юць
Прошлы час
м. адпраўля́ў адпраўля́лі
ж. адпраўля́ла
н. адпраўля́ла
Загадны лад
2-я ас. адпраўля́й адпраўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адпраўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адпраўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адпраўні́к адпраўнікі́
Р. адпраўніка́ адпраўніко́ў
Д. адпраўніку́ адпраўніка́м
В. адпраўніка́ адпраўніко́ў
Т. адпраўніко́м адпраўніка́мі
М. адпраўніку́ адпраўніка́х

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

адпраўні́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адпраўні́ца адпраўні́цы
Р. адпраўні́цы адпраўні́ц
Д. адпраўні́цы адпраўні́цам
В. адпраўні́цу адпраўні́ц
Т. адпраўні́цай
адпраўні́цаю		 адпраўні́цамі
М. адпраўні́цы адпраўні́цах

Крыніцы: piskunou2012.

адпраўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адпраўны́ адпраўна́я адпраўно́е адпраўны́я
Р. адпраўно́га адпраўно́й
адпраўно́е		 адпраўно́га адпраўны́х
Д. адпраўно́му адпраўно́й адпраўно́му адпраўны́м
В. адпраўны́ (неадуш.)
адпраўно́га (адуш.)		 адпраўну́ю адпраўно́е адпраўны́я (неадуш.)
адпраўны́х (адуш.)
Т. адпраўны́м адпраўно́й
адпраўно́ю		 адпраўны́м адпраўны́мі
М. адпраўны́м адпраўно́й адпраўны́м адпраўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адпра́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адпра́ўшчык адпра́ўшчыкі
Р. адпра́ўшчыка адпра́ўшчыкаў
Д. адпра́ўшчыку адпра́ўшчыкам
В. адпра́ўшчыка адпра́ўшчыкаў
Т. адпра́ўшчыкам адпра́ўшчыкамі
М. адпра́ўшчыку адпра́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адпра́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адпра́ўшчыца адпра́ўшчыцы
Р. адпра́ўшчыцы адпра́ўшчыц
Д. адпра́ўшчыцы адпра́ўшчыцам
В. адпра́ўшчыцу адпра́ўшчыц
Т. адпра́ўшчыцай
адпра́ўшчыцаю		 адпра́ўшчыцамі
М. адпра́ўшчыцы адпра́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адпра́ўшчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адпра́ўшчыцкі адпра́ўшчыцкая адпра́ўшчыцкае адпра́ўшчыцкія
Р. адпра́ўшчыцкага адпра́ўшчыцкай
адпра́ўшчыцкае		 адпра́ўшчыцкага адпра́ўшчыцкіх
Д. адпра́ўшчыцкаму адпра́ўшчыцкай адпра́ўшчыцкаму адпра́ўшчыцкім
В. адпра́ўшчыцкі адпра́ўшчыцкую адпра́ўшчыцкае адпра́ўшчыцкія
Т. адпра́ўшчыцкім адпра́ўшчыцкай
адпра́ўшчыцкаю		 адпра́ўшчыцкім адпра́ўшчыцкімі
М. адпра́ўшчыцкім адпра́ўшчыцкай адпра́ўшчыцкім адпра́ўшчыцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

адпрацава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. адпрацава́насць
Р. адпрацава́насці
Д. адпрацава́насці
В. адпрацава́насць
Т. адпрацава́насцю
М. адпрацава́насці

Крыніцы: piskunou2012.