адпра́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адпра́ўшчык адпра́ўшчыкі
Р. адпра́ўшчыка адпра́ўшчыкаў
Д. адпра́ўшчыку адпра́ўшчыкам
В. адпра́ўшчыка адпра́ўшчыкаў
Т. адпра́ўшчыкам адпра́ўшчыкамі
М. адпра́ўшчыку адпра́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)