Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя

закамяне́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закамяне́лы закамяне́лая закамяне́лае закамяне́лыя
Р. закамяне́лага закамяне́лай
закамяне́лае		 закамяне́лага закамяне́лых
Д. закамяне́ламу закамяне́лай закамяне́ламу закамяне́лым
В. закамяне́лы (неадуш.)
закамяне́лага (адуш.)		 закамяне́лую закамяне́лае закамяне́лыя (неадуш.)
закамяне́лых (адуш.)
Т. закамяне́лым закамяне́лай
закамяне́лаю		 закамяне́лым закамяне́лымі
М. закамяне́лым закамяне́лай закамяне́лым закамяне́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

закамяне́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закамяне́лы закамяне́лая закамяне́лае закамяне́лыя
Р. закамяне́лага закамяне́лай
закамяне́лае		 закамяне́лага закамяне́лых
Д. закамяне́ламу закамяне́лай закамяне́ламу закамяне́лым
В. закамяне́лы (неадуш.)
закамяне́лага (адуш.)		 закамяне́лую закамяне́лае закамяне́лыя (неадуш.)
закамяне́лых (адуш.)
Т. закамяне́лым закамяне́лай
закамяне́лаю		 закамяне́лым закамяне́лымі
М. закамяне́лым закамяне́лай закамяне́лым закамяне́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

закамяне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закамяне́ю закамяне́ем
2-я ас. закамяне́еш закамяне́еце
3-я ас. закамяне́е закамяне́юць
Прошлы час
м. закамяне́ў закамяне́лі
ж. закамяне́ла
н. закамяне́ла
Загадны лад
2-я ас. закамяне́й закамяне́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час закамяне́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заканада́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заканада́вец заканада́ўцы
Р. заканада́ўца заканада́ўцаў
Д. заканада́ўцу заканада́ўцам
В. заканада́ўца заканада́ўцаў
Т. заканада́ўцам заканада́ўцамі
М. заканада́ўцу заканада́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заканада́ўнічаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заканада́ўнічаю заканада́ўнічаем
2-я ас. заканада́ўнічаеш заканада́ўнічаеце
3-я ас. заканада́ўнічае заканада́ўнічаюць
Прошлы час
м. заканада́ўнічаў заканада́ўнічалі
ж. заканада́ўнічала
н. заканада́ўнічала
Загадны лад
2-я ас. заканада́ўнічай заканада́ўнічайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заканада́ўнічаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

заканада́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заканада́ўства
Р. заканада́ўства
Д. заканада́ўству
В. заканада́ўства
Т. заканада́ўствам
М. заканада́ўстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заканада́ўца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. заканада́ўца заканада́ўцы
Р. заканада́ўцы заканада́ўцаў
Д. заканада́ўцу заканада́ўцам
В. заканада́ўцу заканада́ўцаў
Т. заканада́ўцам заканада́ўцамі
М. заканада́ўцу заканада́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

закана́даўча

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
закана́даўча - -

Крыніцы: piskunou2012.

заканада́ўча-кантро́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заканада́ўча-кантро́льны заканада́ўча-кантро́льная заканада́ўча-кантро́льнае заканада́ўча-кантро́льныя
Р. заканада́ўча-кантро́льнага заканада́ўча-кантро́льнай
заканада́ўча-кантро́льнае		 заканада́ўча-кантро́льнага заканада́ўча-кантро́льных
Д. заканада́ўча-кантро́льнаму заканада́ўча-кантро́льнай заканада́ўча-кантро́льнаму заканада́ўча-кантро́льным
В. заканада́ўча-кантро́льны (неадуш.)
заканада́ўча-кантро́льнага (адуш.)		 заканада́ўча-кантро́льную заканада́ўча-кантро́льнае заканада́ўча-кантро́льныя (неадуш.)
заканада́ўча-кантро́льных (адуш.)
Т. заканада́ўча-кантро́льным заканада́ўча-кантро́льнай
заканада́ўча-кантро́льнаю		 заканада́ўча-кантро́льным заканада́ўча-кантро́льнымі
М. заканада́ўча-кантро́льным заканада́ўча-кантро́льнай заканада́ўча-кантро́льным заканада́ўча-кантро́льных

Крыніцы: piskunou2012.

заканада́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заканада́ўчы заканада́ўчая заканада́ўчае заканада́ўчыя
Р. заканада́ўчага заканада́ўчай
заканада́ўчае		 заканада́ўчага заканада́ўчых
Д. заканада́ўчаму заканада́ўчай заканада́ўчаму заканада́ўчым
В. заканада́ўчы (неадуш.)
заканада́ўчага (адуш.)		 заканада́ўчую заканада́ўчае заканада́ўчыя (неадуш.)
заканада́ўчых (адуш.)
Т. заканада́ўчым заканада́ўчай
заканада́ўчаю		 заканада́ўчым заканада́ўчымі
М. заканада́ўчым заканада́ўчай заканада́ўчым заканада́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.