Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аргументава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	аргументава́насць
Р.	аргументава́насці
Д.	аргументава́насці
В.	аргументава́насць
Т.	аргументава́насцю
М.	аргументава́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

аргументава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	аргументава́нне
Р.	аргументава́ння
Д.	аргументава́нню
В.	аргументава́нне
Т.	аргументава́ннем
М.	аргументава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аргументава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аргументава́ны	аргументава́ная	аргументава́нае	аргументава́ныя
Р.	аргументава́нага	аргументава́най аргументава́нае	аргументава́нага	аргументава́ных
Д.	аргументава́наму	аргументава́най	аргументава́наму	аргументава́ным
В.	аргументава́ны (неадуш.) аргументава́нага (адуш.)	аргументава́ную	аргументава́нае	аргументава́ныя (неадуш.) аргументава́ных (адуш.)
Т.	аргументава́ным	аргументава́най аргументава́наю	аргументава́ным	аргументава́нымі
М.	аргументава́ным	аргументава́най	аргументава́ным	аргументава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

аргументава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аргументава́ны	аргументава́ная	аргументава́нае	аргументава́ныя
Р.	аргументава́нага	аргументава́най аргументава́нае	аргументава́нага	аргументава́ных
Д.	аргументава́наму	аргументава́най	аргументава́наму	аргументава́ным
В.	аргументава́ны (неадуш.) аргументава́нага (адуш.)	аргументава́ную	аргументава́нае	аргументава́ныя (неадуш.) аргументава́ных (адуш.)
Т.	аргументава́ным	аргументава́най аргументава́наю	аргументава́ным	аргументава́нымі
М.	аргументава́ным	аргументава́най	аргументава́ным	аргументава́ных

Кароткая форма: аргументава́на.

Крыніцы: piskunou2012.

аргументава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аргументава́ны	аргументава́ная	аргументава́нае	аргументава́ныя
Р.	аргументава́нага	аргументава́най аргументава́нае	аргументава́нага	аргументава́ных
Д.	аргументава́наму	аргументава́най	аргументава́наму	аргументава́ным
В.	аргументава́ны (неадуш.) аргументава́нага (адуш.)	аргументава́ную	аргументава́нае	аргументава́ныя (неадуш.) аргументава́ных (адуш.)
Т.	аргументава́ным	аргументава́най аргументава́наю	аргументава́ным	аргументава́нымі
М.	аргументава́ным	аргументава́най	аргументава́ным	аргументава́ных

Кароткая форма: аргументава́на.

Крыніцы: piskunou2012.

аргументава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	аргументу́ецца	аргументу́юцца
Прошлы час
м.	аргументава́ўся	аргументава́ліся
ж.	аргументава́лася
н.	аргументава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аргументава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	аргументу́ю	аргументу́ем
2-я ас.	аргументу́еш	аргументу́еце
3-я ас.	аргументу́е	аргументу́юць
Прошлы час
м.	аргументава́ў	аргументава́лі
ж.	аргументава́ла
н.	аргументава́ла
Загадны лад
2-я ас.	аргументу́й	аргументу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	аргументу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аргументава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	аргументу́ю	аргументу́ем
2-я ас.	аргументу́еш	аргументу́еце
3-я ас.	аргументу́е	аргументу́юць
Прошлы час
м.	аргументава́ў	аргументава́лі
ж.	аргументава́ла
н.	аргументава́ла
Загадны лад
2-я ас.	аргументу́й	аргументу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	аргументава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аргументацы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аргументацы́йны	аргументацы́йная	аргументацы́йнае	аргументацы́йныя
Р.	аргументацы́йнага	аргументацы́йнай аргументацы́йнае	аргументацы́йнага	аргументацы́йных
Д.	аргументацы́йнаму	аргументацы́йнай	аргументацы́йнаму	аргументацы́йным
В.	аргументацы́йны (неадуш.) аргументацы́йнага (адуш.)	аргументацы́йную	аргументацы́йнае	аргументацы́йныя (неадуш.) аргументацы́йных (адуш.)
Т.	аргументацы́йным	аргументацы́йнай аргументацы́йнаю	аргументацы́йным	аргументацы́йнымі
М.	аргументацы́йным	аргументацы́йнай	аргументацы́йным	аргументацы́йных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

аргумента́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	аргумента́цыя
Р.	аргумента́цыі
Д.	аргумента́цыі
В.	аргумента́цыю
Т.	аргумента́цыяй аргумента́цыяю
М.	аргумента́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)